สวี่ทิงอวี๋ขยับตัวหลบเข้าด้านข้าง ในห้องปูผ้าปูที่นอนของเธอไว้แล้ว และตุ๊กตาผ้าผืนโปรดของเธอก็วางอยู่เป็นที่เรียบร้อย
เห็นได้ชัดว่าสวี่ทิงอวี๋มาถึงก่อนเจียงเถียนเถียนจริง ๆ
“ถึงฉันจะชอบห้องนี้มาก แต่ก็ดูเหมือนฉันจะมาช้าไปหน่อย งั้นยกให้พี่สาวทิงอวี๋แล้วกันนะคะ” ดวงตาเจียงเถียนเถียนแดงก่ำขึ้นมาฉับพลัน แต่ก็ยังฝืนกลั้นน้ำตาไว้
[ตุ๊กตาน้อยเถียนเถียนของเราน่ารักมาก อย่าร้องนะ]
[เถียนเถียนที่รักของเราเจอเรื่องแย่ ๆ มาเยอะ แค่อยากได้ห้องของตัวเองจะผิดอะไร?]
[ให้เถียนเถียนของเราหน่อยไม่ได้เหรอ? ใส่เสื้อผ้าแพง ๆ แบบนั้น ห้องดี ๆ แบบไหนไม่เคยอยู่ ต้องมาชิงกับเถียนเถียนอีก]
“หยุด” สวี่ทิงอวี๋พูดอย่างไม่พอใจ พร้อมกับเอื้อมมือไปปิดปากเจียงเถียนเถียน
“หนึ่ง เธอบอกว่าชอบห้องนี้ งั้นฉันขอถามหน่อย เธอมาเป็นคนแรกในวิลล่านี้ ทำไมไม่เลือกห้องเองตั้งแต่แรก ไหน ๆ จะสร้างภาพเป็นคนใจกว้าง ก็ทำให้มันถึงที่สุดเลยสิ”
“สอง ห้องนี้ไม่ได้เป็นเธอยกให้ฉัน อย่าพูดเหมือนฉันแย่งห้องเธอเฉียวลู่อวิ๋นเองก็พูดเองว่าใครมาก่อนได้ก่อน ถ้าคำพูดเขาแทนความรู้สึกเธอไม่ได้ แล้วตอนแรกเธอไม่พูดทำไม?”
“สาม อย่าเรียกฉันว่าพี่สาว แกอายุมากกว่าฉันอีก”
พูดจบ สวี่ทิงอวี๋ก็ปิดประตูต่อหน้าทุกคน
[ทิงอวี๋เท่จัง ดูไม่พอใจเลย]
[อะไรกัน สวี่ทิงอวี๋อายุน้อยกว่าเจียงเถียนเถียนเหรอ?]