ขอยืมหนึ่งแสนบาทหน่อยได้ไหม?
สวี่ทิงอวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเปิดโทรศัพท์ กดเข้าไปในแชทของเมิ่งไป๋โจว
ประวัติการสนทนาของทั้งคู่ยังหยุดอยู่ที่ตอนบ่ายเรื่อง "เดอะ ทรูแมน โชว์" ที่เขากำชับให้เธอระวังตัว
เสี่ยวอวี๋น้อย: ขอยืมหนึ่งร้อยบาทหน่อย
อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที
Z: เล่นเกมแพ้เหรอ?
Z: ขอแค่หนึ่งร้อยเนี่ยนะ?
ยังไม่ทันที่สวี่ทิงอวี๋จะตอบ ข้อความสีส้มก็เด้งขึ้นมาทีละข้อความไม่หยุด
Z โอนเงินให้คุณ 520,000 หยวน
Z โอนเงินให้คุณ 520,000 หยวน
...
ทุกคนในที่นั้นได้แต่มองดู ข้อมูลการโอนเงินเด้งขึ้นมาไม่หยุดราวกับไฟล์เสีย
ฝูชิงจือเงียบ ฝูชิงจือตกใจ ฝูชิงจือไม่เข้าใจ ฝูชิงจือจิตแตก
"ใครกันที่ชวนเล่นเกมนี้วะ!" จู่ ๆ เธอก็ไม่รู้สึกอยากเชียร์คู่รักคู่นี้แล้ว
สายตาทุกคู่หันมามองเธอพร้อมกัน
ฝูชิงจือ: ...
ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น
พนักงานเสิร์ฟเปิดประตู เมิ่งไป๋โจวถือเสื้อโค้ทกันลมตัวหนึ่งอยู่ที่แขน เดินเข้ามาอย่างใจเย็นท่ามกลางสายตาของทุกคน
"กลางคืนกลับไปอาจจะอากาศเย็นลง ฉันเอาตู้เสื้อผ้ามาให้ กลัวเธอหนาว" เมิ่งไป๋โจวแขวนเสื้อโค้ทไว้ที่ตะขอข้างประตู
ฝูชิงจือเห็นดังนั้น นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็ขยับที่นั่งของตัวเองออกไปอย่างเงียบ ๆ
"เล่นอะไรกันอยู่? ทุกคนว่าไง ถ้าเพิ่มฉันอีกคนจะรบกวนไหม?" เมิ่งไป๋โจวยิ้ม พูดขอบคุณฝูชิงจือ แล้วนั่งลงข้าง ๆ สวี่ทิงอวี๋อย่างเป็นธรรมชาติ
ฝูชิงจือ: ฉันจะอึกลางสายน้ำแห่งรักของพวกแกเลย จิ๊ฟหมาหงอย
"มาทำไม?" สวี่ทิงอวี๋ถาม
"กลัวเธอถูกรังแก" เมิ่งไป๋โจวม้วนแขนเสื้อขึ้นเผยให้เห็นปลายแขนที่แข็งแรง ใช้มือข้างหนึ่งหยิบถ้วยเขย่าลูกเต๋าบนโต๊ะ "เพิ่มฉันอีกคน เล่นด้วยกัน ไม่ว่ากันใช่ไหม?"