หลินซวงเสวี่ยที่เพิ่งหยิบคิวอาร์โค้ดออกมา มือก็ค้างอยู่กลางอากาศ
เจียนสุยผุดลุกขึ้นยืนทันที มองไปที่เผยอวิ๋นชีซึ่งนั่งอยู่บนโซฟา “นายคบใครตอนไหน”
ถึงขนาดเผิงเยวี่ยและหลินหนิงต่างก็เงี่ยหูฟัง
“สองเดือนก่อน” เผยอวิ๋นชีดึงหมวกขึ้นมาสวม ปฏิเสธที่จะคุยกับเจียนสุยอย่างชัดเจน
เจียนฉือนั่งพิงโซฟา มองดูภาพที่วุ่นวายไปหมดเบื้องหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
หาแชทที่รูปโปรไฟล์เป็นสีดำ แล้วส่งข้อความไป
เจียน: สวี่ทิงอวี๋อยู่ที่บาร์
เจียน: ส่งโลเคชันให้
เจียน: ห้อง 6
อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที
Z: ฉันรู้ว่าเธอไปบาร์ แล้วนายไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
Z: เดี๋ยวถึง
เจียนฉือดูข้อความตอบกลับ พอใจจนหัวเราะออกมา ถ้าจะให้วุ่นวายแล้ว ก็ให้มันวุ่นวายไปให้สุดเลยแล้วกัน
“นายหัวเราะอะไร” หยวนหยุนได้ยินเสียงหัวเราะของเจียนฉือ ก็หันไปมอง เห็นเขานั่งยิ้มกับโทรศัพท์
เจอสายตาอยากรู้อยากเห็นของหยวนหยุน เจียนฉือเก็บรอยยิ้มทันที
ไม่ยิ้มแล้ว
เจียนสุยมองเผยอวิ๋นชีที่ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ หายใจเข้าลึก ๆ แล้วนั่งลง “กลับไปค่อยซักไซ้”