บ่ายวันนั้น:
ณ ยอดเขาหลักของสำนักเทียนเจี้ยน บนแท่นหินหน้าโรงอาหาร
เหล่าศิษย์พี่ได้จัดการประชุมสัมมนาครั้งแรกของสำนักเทียนเจี้ยน: <วิธีเลี้ยงดูศิษย์น้องเล็กผู้มีรากวิญญาณอลวนอย่างประหยัด>
ผู้เข้าร่วม: ศิษย์ทั้งหมดที่อยู่ในสำนัก
ผู้ดำเนินการประชุม: เสินชิงเฉิน
ผู้จดบันทึก: กู้เฉินกวง
ประเด็นการประชุม: จะหาเงินจากที่ใด?
เสินชิงเฉินในฐานะศิษย์เอกกล่าวขึ้นก่อน: “เรื่องที่ศิษย์น้องเล็กมีรากวิญญาณอลวน ต้องปิดไว้เป็นความลับ”
ซูหนิงยกมือ: “ข้าเห็นด้วย! เรื่องนี้หากเล็ดลอดไปถึงสำนักภายนอก คงต้องแตกตื่นแย่งชิงกันน่าดู”
เหยียนชวน: “ที่น่ากลัวที่สุดคือมีคนไม่อยากเห็นอัจฉริยะเช่นนี้ถือกำเนิดในสำนักเทียนเจี้ยนของเรา แล้วลงมือลอบทำร้าย”
มู่หรงจัว: “ดังนั้น เราจึงต้องเก็บตัว เก็บตัว และเก็บตัวกว่าเดิม”
กู้เฉินกวงจดลงบนสมุดแล้ว:
ข้อตกลงปิดปาก:
——1. ตายก็ไม่บอก
——2. ไม่ตายก็ยิ่งไม่บอก
——3. แม้จะต้องตายจริง ๆ ก็ยังไม่บอก
เสินชิงเฉินหันมาทางข้า: “นับจากวันนี้ ต่อหน้าผู้อื่น เจ้าเป็นเพียงผู้มีรากวิญญาณห้าธาตุธรรมดา”
ข้าพยักหน้า: “ข้าเข้าใจ”
เขาหันไปทางทุกคนอีกครั้ง: “ภายในสำนัก ให้ประหยัดทรัพยากรอย่างที่สุด”
ซูหนิงยกมือ: “ซื้อยาเสริมรากฐานไม่ไหว ทำอย่างไรดี?”
เงียบงัน
เหยียนชวนเอ่ยเสียงอ่อน: “หรือว่า… เริ่มจากการฝึกกายก่อน?”
มู่หรงจัวตาเป็นประกาย: “ใช่! การฝึกกายก็เสริมรากฐานได้! แม้จะเชื่องช้า แต่ก็ไม่เสียเงิน!”
กู้เฉินกวงจดลงสมุดน้อย: “เริ่มฝึกกาย ต้นทุนเป็นศูนย์”