ไป๋ฉือเก็บตัวเรียบร้อยแล้ว ผลักประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา ก็พบกับเฉินซู่ที่เพิ่งรีบกลับมาพอดี
เฉินซู่เห็นไป๋ฉือเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว แววตาปรากฏความชื่นใจอย่างจริงใจ:"คุณชายเล็ก ชุดนี้เลือกมาดีมาก ดูคล่องแคล่วแล้วก็มีชีวิตชีวา"
สายตาของเขาจับจ้องไปที่กระดุมข้อมือสีน้ำเงินเข้มคู่นั้นบนแขนเสื้อของไป๋ฉือ เขาจำได้ดีว่ากระดุมคู่นี้เป็นของคุณชายสามที่สั่งทำพิเศษจากช่างฝีมือในตำนานคนหนึ่ง
ตอนนั้นไป๋จี้เหิงพูดว่า"ใส่เล่น ๆ" แต่ก็ใส่ไม่เปลี่ยนมาเกือบครึ่งปีแล้ว ตอนนี้กลับมาอยู่ที่ข้อมือของคุณชายเล็ก ความหมายมันชัดเจนอยู่ในตัว
เฉินซู่เห็นแต่ไม่เอ่ยปาก ปลายริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบา:"กระดุมคู่นี้เข้าชุดกันมาก ดียิ่งกว่าที่ข้าเลือกไว้ให้อีก"
ไป๋ฉือก้มมองกระดุมข้อมือตัวเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและจริงใจ:"ที่เฉินซู่เลือกก็ดีเหมือนกัน อันนี้...พี่สามให้มา"
"สายตาคุณชายสามไม่เคยพลาด" เฉินซู่รับคำได้อย่างแนบเนียน สีหน้าใจเย็นเหมือนปกติ แต่ในใจกลับกระเพื่อมเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า
นิสัยคุณชายสามเขารู้ดี ถ้ายอมให้ของติดตัวกับใคร นั่นคือการแสดงท่าทีที่ชัดเจนที่สุด ส่วนปากจะพูดว่าไม่ชอบหรือเปล่า ไม่สำคัญเลย
"อีกอย่าง เฉินซู่" ไป๋ฉือเงยหน้าขึ้น"พี่ใหญ่อยู่ไหนตอนนี้?"
เฉินซู่ใคร่ครวญเล็กน้อยแล้วตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล:"คุณชายใหญ่ไปที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ชั่วครู่ คุณเสิ่นของตระกูลเสิ่นมาถึงแล้ว นับว่าเป็นการมาโดยไม่ได้รับเชิญ คุณชายใหญ่เลยไปรับด้วยตัวเอง"
"มาโดยไม่ได้รับเชิญ?" ไป๋ฉือมองเฉินซู่ด้วยความสงสัย
"ใช่" เฉินซู่พยักหน้าแล้วอธิบายว่า"คืนนี้ถึงแม้จะเป็นงานเลี้ยงครอบครัวของตระกูลไป๋ ขนาดงานไม่เล็ก แขกมากมาย แต่ระดับวงการก็จำกัด ตามธรรมเนียมอันยาวนานของตระกูลใหญ่ ทายาทสายตรงของสี่ตระกูลใหญ่จะไม่มีวันมางานเลี้ยงครอบครัวธรรมดาแบบนี้ จะมาเฉพาะวงในระดับสุดยอดเท่านั้น"