หมี่เหยาถอนหายใจ “ก้าวก่ายชีวิตแต่งงานของเธอแล้ว น่ารังเกียจจริง ๆ นั่นแหละ เธอไม่ต้องโกรธหรอก ถ้าแย่จริง ๆ ก็แนะนำสาวสวย ๆ ให้สามีเธอสักสองสามคน ทำให้เขากับมือที่สามบ้านแตกสาแหรกขาด เธอไม่มีหัวทางนี้ ฉันมีสิ ให้ฉันจัดการสิ สบายใจได้เลย”
หมี่เหยาเป็นเซลส์ระดับท็อป ก่อนที่จะมาที่ซิงซู เธอมักพาลูกค้าไปตามคลับหรู ๆ บ่อย ๆ
ในนั้นมีผู้หญิงทุกรูปแบบ หาตัวไปก่อเรื่องได้จริง ๆ
ถ้าสามีของเธอไม่ใช่จิ่งมู่หาน ไป๋ซูจวินอยากทำแบบนี้จริง ๆ
น่าเสียดายที่คนคนนั้นคือจิ่งมู่หาน เขาเป็นคนบ้าชัด ๆ
ไป๋ซูจวินถอนหายใจ “ช่างเถอะ ไม่ไปยุ่งกับเรื่องของพวกเขาหรอก ฉันกับเขาก็ดำเนินการไปตามขั้นตอนปกติ”
หมี่เหยาบอกว่า “เอาเถอะ เมื่อไหร่เธอเอ่ยปาก ฉันก็จะจัดการให้เธอ”
ไป๋ซูจวินรู้สึกขอบคุณ “ขอบใจนะ!”
เมื่อมาถึงบาร์ที่มีสไตล์สดใสและอินเทรนด์ ภายในบรรยากาศดีมาก ตกแต่งได้มีเสน่ห์แบบต่างถิ่นอย่างแรง
ทุกคนกำลังดื่มหรือไม่ก็พูดคุยกัน บนเวทีมีผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งกอดกีตาร์ร้องเพลงภาษาอังกฤษ เสียงของเธอใสมาก
ไม่ใช่ที่ที่คนพลุกพล่านหลากหลาย
แต่เมื่อได้กลิ่นบุหรี่ ไป๋ซูจวินก็ขมวดคิ้ว
เธอเป็นคนท้อง ครั้งหน้าถึงตายก็ไม่มาที่แบบนี้อีก
หมี่เหยาช่างสังเกตเป็นพิเศษ “ไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เหรอ?”
“อืม นาน ๆ ทีไม่เป็นไรหรอก” ไป๋ซูจวินไม่อยากทำลายบรรยากาศ ไหน ๆ ก็มาแล้ว
พนักงานเสิร์ฟพาพวกเธอไปยังโต๊ะที่หมิงหล่างเฟิงจองไว้ “คุณหมิงบอกว่าพวกคุณสั่งอะไรตามสบายเลยครับ เขาจ่ายเอง”