หมายจับได้รับอนุมัติเร็วกว่าที่คาดไว้
เช้าวันเสาร์ เซียวฉีได้รับเอกสารอนุมัติ คณะทำคดีเฉพาะกิจก็เริ่มวางแผนเข้าจับกุมทันที พวกเขาสืบจนรู้ความเคลื่อนไหวของโจวหย่งเซิ่งแล้ว—ทุกบ่ายวันเสาร์ เขาจะไปคลับส่วนตัวแห่งหนึ่งชานเมือง โดยมีบอดี้การ์ดสองคนติดตาม รถที่ใช้เป็นรถกันกระสุน และเส้นทางก็ไม่แน่นอน นี่เป็นกิจกรรมที่เขาทำเป็นประจำที่สุดในรอบสัปดาห์ อีกทั้งยังเป็นจังหวะที่ถูกซุ่มโจมตีได้ง่ายที่สุด “รอบคลับมีถนนสามสาย เขาใช้เส้นทางไม่ซ้ำกัน จางหยาง นายพาคนไปซุ่มทางตะวันออก เหล่าเจา ทางตะวันตก ส่วนฉันจะพาคนไปเฝ้าทางใต้ ทางเหนือเป็นทางตัน ไม่มีทางออก”
เซียวฉีชี้แผนที่ นิ้วลากผ่านเส้นทางทั้งสาม ก่อนจะหยุดลงตรงตำแหน่งของคลับ “รอให้เขาขับพ้นเขตถนนก่อนค่อยลงมือ รถบนถนนจะได้ไม่มาก จะได้ไม่ทำให้คนบริสุทธิ์ได้รับอันตราย”
จางหยางพยักหน้า เหล่าเจายกแก้วเก็บความร้อนขึ้นจิบโดยไม่พูดอะไร จีอู๋ยืนอยู่ข้างเซียวฉี มือกำสำเนาหมายจับแน่นจนข้อนิ้วซีด เธอเคยร่วมปฏิบัติการจับกุมมาแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน โจวหย่งเซิ่งไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยธรรมดา เขาอาจเป็นคนฆ่าหวังเจี้ยนกั๋ว ธุรกิจที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาพัวพันกับการกักขังหน่วงเหนี่ยวและทำร้ายร่างกายอย่างผิดกฎหมาย รอบตัวเขามีบอดี้การ์ด รถก็เป็นรถกันกระสุน—ชายคนนี้รู้ว่าตำรวจกำลังจับตาดูเขา และเตรียมพร้อมจะต่อต้านแล้ว
“จีอู๋” เซียวฉีเรียก
“ค่ะ”
“เธอมากับฉัน นั่งรถฉัน พอเริ่มปฏิบัติการแล้วห้ามลงจากรถ รอสัญญาณจากฉัน”
จีอู๋คิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เซียวฉีมองเธอแวบหนึ่ง แววตานั้นสื่อชัดเจนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่การหารือ เธอจึงกลืนคำพูดกลับลงไป
บ่าย 2 โมง รถสามคันออกจากสำนักงานตำรวจเมือง จีอู๋นั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เปลี่ยนจากย่านคึกคักเป็นเงียบเหงา ก่อนจะกลายเป็นถนนโล่งกว้างชานเมือง คลับส่วนตัวตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง กำแพงสีเทา หลังคากระเบื้องสีดำ ประตูใหญ่ปิดสนิท หน้าประตูมีชายร่างกำยำสองคนสวมสูทดำยืนเฝ้า เซียวฉีจอดรถริมทางห่างจากคลับ 200 เมตร ดับเครื่องยนต์ ภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง