ซูเมี่ยวอวี่กลับลงมือยิงตวนหรงอิ้นด้วยน้ำมือของตนเอง!
มหันต์นี้ย่อมเท่ากับว่านางไม่เพียงไม่ปรารถนาจะเป็นชายาองค์ไท่จื่อ แม้แต่ตำแหน่งผู้เป็นใหญ่เหนือหอหลวงทั้งแผ่นดินในกาลภายหน้า นางก็มิได้ต้องการ
แม้ศักดิ์ศรีของตระกูลซูทั้งตระกูล นางก็มิได้ใส่ใจ
บางทีนางอาจรู้แจ้งยิ่งกว่าผู้ใดในแผ่นดินว่าตวนหรงอิ้นเป็นบุคคลเช่นไร
ด้วยเหตุนี้จึงเกลียดชังเขาลึกซึ้งยิ่งกว่าใคร
และย่อมสามารถมองด้วยความเที่ยงธรรมว่าหลี่ชิงลั่วกับพวกจะลากเขาลงจากตำแหน่งสูงส่งลงสู่ก้นเหวได้อย่างไร
แต่สิ่งที่นางทำกลับมิใช่เพียงแค่เฝ้ามอง
หากลงมือยิงด้วยน้ำมือตนเอง——
ความเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ แม้แต่หลี่ชิงลั่วยังต้องพิศวงในจิตใจของนาง!
ซูเมี่ยวอวี่มองตากับหลี่ชิงลั่วจากระยะไกลเพียงแวบหนึ่ง แล้วก็วางธนูลงอย่างเด็ดขาด
จากนั้นหันหลัง อาศัยชาเอ้อร์คุ้มกัน จางหายไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนจงเจิ้งอวี้เอ๋อร์ยังไม่ทันได้หลุดพ้นตัว ก็ถูกตวนหรงอิ้นโอบกอดแน่นไว้ด้วยแรงสุดที่จะเหลืออยู่
เขาเมื่อยกดาบในมือขึ้นด้วยแรงสุดชีวิต ฟันคมดาบผ่านคอของนาง
จงเจิ้งอวี้เอ๋อร์เอามือปิดคอ อยากจะอ้าปากส่งเสียงร้อง
แต่กลับพูดออกมาได้แม้แต่ถ้อยคำเดียวไม่
ไม่……นางจะตายไปเช่นนี้มิได้……
นางเป็นสตรีที่ข้ามมิติมาโดยกำเนิดนี่นา……
เมื่อสติกลับคืน นางพบตนอยู่ในเรือนชั้นในแห่งวังลึกที่กินคนเป็นอาหารนั่นเอง
ลำบากเหลือเกินที่นางฝืนยืนชีวิตรอดมาได้ด้วยซีรีส์วังหลังที่เคยได้ชม และลำบากเหลือเกินที่นางใช้สติปัญญาและวิชาอันเป็นของคนยุคใหม่ประคองตัวจนรุ่งเรืองเฟื่องฟู
จะตายไปเพียงเช่นนี้ได้อย่างไร?
นางเป็นผู้ก่อตั้งสำนักบัวขาวขึ้นมาด้วยมือตนเองนี่นา!
นางคือประมุขแห่งสำนักบัวขาว……
นางยังเป็นฉินอวี้กงจูผู้เลื่องชื่อไปทั้งสองแผ่นดิน เป็นที่รักใคร่ของราษฎรทุกคน!
นางเปิดโรงพนันที่ใหญ่โตโอฬารที่สุดในโลก
นางเปิดหอสุราที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก
ธุรกิจของนางแผ่ไปทั่วทั้งต้าเหลียงและต้าฉู่……
ทรัพย์สินเงินทองของนางหาที่สุดมิได้!
แม้นางจะแพ้ในต้าเหลียง
แต่นางยังแต่งงานไปแคว้นตะวันตกได้……ยังยกพลกลับมาบุกต้าฉู่ใหม่ได้……