หลี่ชิงลั่วตกใจกับคำพูดนี้จริง ๆ!
โรคพิษเลือด?
แค่ชื่อก็ฟังดูน่ากลัวยิ่งนัก!
ไม่อาจจินตนาการได้ว่าท่านกงกั๋วผู้เฒ่าจะทำสิ่งใดลงไปได้
หรือว่าจริง ๆ แล้วจะไม่มีทางใดเลยหรือ?
เผยชิงหงมิได้ปฏิเสธหลี่ชิงลั่วสิ้นเชิง: “เรื่องนี้ เจ้าปล่อยให้ข้าคิดหาทางก่อน ข้าจะให้คำตอบแก่เจ้า”
หลี่ชิงลั่วลุกขึ้นยืนคำนับ: “เช่นนั้นก็ต้องรบกวนพี่ชายเป่ยแล้ว”
คืนนั้น เมืองจินหลิงมีหิมะตกปรอย ๆ
ในห้องเพิ่มถ่านไฟ หลี่ชิงลั่วห่มผ้าคลุมนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มองดูทิวทัศน์หิมะนิ่งอึ้งอยู่นาน
หิมะนี้ คงตกได้ไม่นาน
แล้วในไม่ช้า ก็จะละลายหายไป
หิมะใหญ่ครั้งหน้า ต่างหากคือเวลาที่นางตายในชาติก่อน...
แต่ระยะเวลาก่อนหิมะใหญ่ครั้งต่อไป เหลืออีกเพียงสิบกว่าวันเท่านั้น
ชาตินี้ เพราะการเลือกของนาง หลายสิ่งหลายอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
ชาตินี้ นางจะต้องไม่ตายอีกเป็นแน่
หนานเจียมาหาหลี่ชิงลั่วด้วยความดีใจเพื่อกินหม้อไฟ
“วันนี้กินหม้อไฟไก่ ต้มให้ร้อน ๆ เนื้อไก่นุ่มหลุดจากกระดูก ดีไหม?”
วันที่หิมะตกกับหม้อไฟ เข้ากันได้จริง ๆ
วันที่จวนองค์หญิง หลี่ชิงลั่วก็เคยกินหม้อไฟมาก่อน
วันนี้ได้กินอีกครั้ง
นางรู้สึกว่าหม้อไฟเป็นของดีจริง ๆ อยากกินรสชาติใดก็ทำรสชาตินั้น
อยากกินวัตถุดิบใดก็ต้มสิ่งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว กินแล้วร่างกายก็อบอุ่นขึ้นมาก
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หม้อไฟอร่อยจริง ๆ ยังสามารถทำให้คนที่ไม่ถือสากัน กินหม้อเดียวกันแล้วใกล้ชิดสนิทสนมกันมากขึ้นได้อีก