ทาสใบ้พูดไม่ได้ ทำได้เพียงส่ายมือแล้วทำท่าทางบอกสัญญาณ
หลี่ชิงลั่วลดเสียงลงตอบกลับว่า "เปล่า ข้าเป็นทาสรับใช้ในจวนซู่อ๋อง รีบไปให้พ้นเดี๋ยวนี้!"
ได้ยินคำว่า 'จวนซู่อ๋อง' บ่าวชายของจวนแม่ทัพหลายคนที่อยู่ตรงหน้าก็พากันหดตัวด้วยความกลัวจริงๆ
แต่รอยเปื้อนบนใบหน้าของหลี่ชิงลั่วกลับยิ่งทำให้พวกเขาคลางแคลงใจ
มองดูหญิงสาวผู้นี้ ควรจะเป็นหญิงสาวผิวขาวสะอาดนุ่มนวล แต่เหตุใดจึงจงใจแต่งตัวให้ดูเป็นเช่นนี้?
คุณชายใหญ่พูดไว้ว่า คุณหนูใหญ่ของพวกตนเป็นหญิงที่เจ้าเล่ห์ที่สุด อย่าพลาดโอกาสใดๆ ทั้งสิ้น
"ทาสรับใช้ในจวนซู่อ๋อง? ข้าไม่เชื่อหรอก ทาสรับใช้ในจวนซู่อ๋องของพวกเจ้า ยังกึ่งกลางคืนอยู่ข้างนอกแบบนี้หรือ?"
หลี่ชิงลั่วพูด "หาที่ตาย!"
นางกระชากดาบเชือดคอคนผู้นั้นโดยไม่กะพริบตา
เลือดร้อนๆ พุ่งกระเซ็นใส่หน้านางเอง แสบตาจนแทบมองไม่เห็น
ทาสใบ้ที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจแทบกระโดด
บ่าวชายคนอื่นๆ ในจวนแม่ทัพต่างก็ "!!!" กันไปทั่ว
พูดไม่เข้าหูเพียงไม่กี่คำก็ชักดาบออกมา นี่มันแม่บ้าไปแล้วหรือเปล่า?
เจ้านั่นแหละที่หาที่ตาย—!
คนอีกหลายคนยกมีดจะฟันลงมา หลี่ชิงลั่วก็ยกดาบขึ้นรับ
ดีนัก ข้านี่ฝึกดาบทุกวัน วันนี้ก็ควรได้ทดสอบผลสักที!
หลี่ชิงลั่วมีโทสะในใจอยู่แล้ว คราวนี้ได้ระบายเสียที
แต่ทว่า นางก็ฝึกดาบมาเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น ต่อให้ฆ่าคนแรกได้สำเร็จ คนที่สองสามร่วมมือรุมล้อมนาง ก็ยังเหนื่อยอยู่ดี
ไม่นานแขนของนางก็ถูกฟันเข้าหนึ่งดาบ
แต่นางไม่มีแม้แต่เวลาจะเจ็บปวด รีบตวัดข้อมือกลับแทงดาบเข้าท้องอีกฝ่าย
นี่คือคนที่สองที่นางฆ่า
ที่แท้ การฆ่าคนที่สมควรตายพวกนี้ ก็ช่างสะใจยิ่งนัก!
เห็นนางฆ่าอีกคนในพริบตา บ่าวชายที่เหลือก็แทบคลั่ง
พวกเขาชูมือพุ่งเข้ามารุมล้อมหลี่ชิงลั่วอย่างแท้จริง
ต่อให้เป็นเช่นนั้น หลี่ชิงลั่วก็ไม่มีทีท่าจะยอมอ่อนแอ ยังผลักทาสใบ้ไปด้วย "รีบไปที่จวนซู่อ๋องเรียกคนมาเร็ว!"
บ่าวชายจวนแม่ทัพได้ยินคำพูดนี้ก็ตกใจกันยกใหญ่
หรือว่านางจะเป็นคนของจวนซู่อ๋องจริงๆ!?
ที่แท้แม้แต่ทาสรับใช้ในจวนซู่อ๋องก็ยังเป็นพวกคลั่งเลือดแบบนี้ด้วยหรือ!?
บ่าวชายคนหนึ่งแยกตัวออกมา คิดจะสกัดทาสใบ้ไว้ หลี่ชิงลั่วเห็นดังนั้นก็รีบถอยหลังดึงทาสใบ้เข้ามา