บุตรชายคนโตที่แท้จริงของเขาไม่เพียงเติบโตขึ้นจนอายุครบสิบปี หากยังมีธิดาแท้อีกหนึ่งองค์เป็นเจ้าหญิง
ดูเหมือนพระทัยของอดีตฮ่องเต้จะตื่นขึ้นจากความหลับใล
พระองค์รับไม่ได้ที่ฮองเฮาจากไปแล้วจริง ๆ
ดุจคนบ้าคลั่ง พระองค์สังหารทหารองครักษ์สองนายหน้าประตูเสียก่อน แล้วกวาดล้างครึ่งวังหลังจนสะอาด
สุดท้าย ทรงคุกเข่าลงด้วยพระองค์เองใต้ต้นไม้ใหญ่แห่งตำหนักเย็น ใช้สองมือเปิดก้อนหินเหล่านั้นออกทีละก้อน
สองพระหัตถ์ชุ่มโลหิตสัมผัสซากกระดูกสีขาวของฮองเฮาด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง สำนึกผิดจนตรัสปากเป็นโลหิตไม่หยุด
ท้ายสุด อดีตฮ่องเต้ทรงตั้งพระทัยเด็ดขาดสืบให้กระจ่าง จึงทราบว่าเหตุที่ข่าวสารทุกอย่างภายในตำหนักเย็นถูกปิดตายนั้น ล้วนเป็นฝีมือของญาติฝ่ายมารดาของฮองเฮา นางพี่สาวลูกน้า
แม้แต่ข่าวลือในอดีตที่ว่าฮองเฮาคือดาวพรหมินัตถุ์แห่งแผ่นดิน ก็ล้วนเป็นอุบายของตระกูลฝ่ายมารดาของนางทั้งสิ้น
บิดามารดาแท้ ๆ ของฮองเฮาสิ้นชีพบนสมรภูมิรบกับแคว้นตะวันตกมาช้านานแล้ว
ฮองเฮาจึงเติบโตมาในการอุปการะของเหล่าลุงในตระกูล
นางไม่เคยได้รับการเลี้ยงดูอย่างประณีตดังกุลสตรีผู้สูงศักดิ์ทั้งหลาย หากเติบโตมาด้วยการหยิบตำรายุทธศาสตร์มาศึกษาเองในห้องหนังสือของบิดามารดา
แม้กระทั่งครั้งสุดท้าย นางเองก็รู้แจ้งว่าเหล่าลุงฝ่ายมารดาต้องการถอดนางจากตำแหน่งฮองเฮา แต่ด้วยห่วงใยความรุ่งเรืองของตระกูล ห่วงใยบุญคุณที่เหล่าลุงเลี้ยงดู ห่วงใยบิดามารดาที่จากไปแล้ว ในเมื่อตนเองก็ไร้หลักฐาน นางจึงกลืนผลขมทั้งหมดลงเพียงลำพัง
แม้จะเวทนาเหลือเกินสำหรับบุตรทั้งสอง
แต่ตัวนางเองก็หมดหวังในฮ่องเต้จนเศร้าหมองระทมใจ
จวบจนต่อมาพระโรคกำเริบหนัก เมื่อสำนึกผิดแล้วอยากพาบุตรทั้งสองอยู่ร่วมกันให้ดี ทุกสิ่งก็สายเกินแก้ไขเสียแล้ว
นางพี่สาวลูกน้าของฮองเฮา พระสนมเซี่ยวถูกพระราชทานเชือกขาว