ว่ากันว่าภูเขาร้างแห่งนี้ แท้จริงแล้วมิได้เป็นภูเขาร้างโดยสมบูรณ์
บนภูเขานี้มีวัดเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
หน้าหลังมีเพียงศาลาถวายพระไม่ถึงสามหลัง และห้องจำพระไม่กี่ห้อง
ด้านหลังมีพื้นที่ว่างกว้างใหญ่ เป็นแปลงผักและสวนผลไม้ที่พระเดิมในวัดปลูกไว้ พอเลี้ยงทั้งวัดได้ในแต่ละวัน
พระในวัดนี้มีเพียงสิบรูปเท่านั้น
เจ้าอาวาสเป็นพระเถระผู้บรรลุธรรมแท้จริง แต่ท่านเป็นนักบวชผู้ไร้ความปรารถนาใด ๆ ด้วยอุปนิสัยของท่านไม่ค่อยเป็นที่ถูกใจผู้คน ครั้นวัดหนิงหยวนของบุตรชายสายหลักตระกูลเซี่ยมีชื่อเสียง วัดเล็ก ๆ แห่งนี้จึงค่อย ๆ ขาดคนถวายสังฆทาน
พระเถระก็มิได้เอาใจใส่
ทุกวันยังคงนำพระสงฆ์สวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำการเกษตร ดำเนินชีวิตอันสงบงามตามแบบฉบับของท่าน
แต่แล้ว พระเถระก็ได้ล่วงเกินผู้มีอำนาจโดยมิได้ตั้งใจ
ความโกรธของผู้มีอำนาจ ดุจดั่งฟ้าผ่า
พระเถระถูกจับขังเข้าคุก จนบัดนี้ยังไม่มีใครรู้ชะตากรรมเป็นตาย
และเมื่อพระเถระจากไป วัดเล็กแห่งนี้ก็ไม่อาจคุ้มครองพระสงฆ์ที่เหลือไว้ได้
ชาวบ้านธรรมดาในเมืองที่เคยเชื่อถือวัดแห่งนี้ก็ไม่กล้ามาอีกต่อไป ค่อย ๆ ที่สุด วัดก็ไร้ผู้คนโดยสิ้นเชิง
พระสงฆ์จากไปก็จากไป
ตายก็ตาย
ยังมีบางรูปไปพึ่งวัดหนิงหยวน
ศาลาถวายพระทั้งสามหลังไร้ผู้ซ่อมแซม ย่อมทรุดโทรมเก่าคร่ำคร่าลง วัดไม้วัดหญ้าขึ้นปกคลุม
จวบจนบัดนี้ กลายเป็นที่พำนักของเหล่าขอทานและคนเดินทางผ่านไปมานอกเมืองโดยสิ้นเชิง
หลี่ชิงลั่วได้ยินแล้ว ไม่อาจเชื่อ "เช่นนั้นแล้ว ชิงหยางจื่อจึงเปลี่ยนวัดแห่งนั้นให้เป็นสำนักเต๋า?"
ตวนหรงฉือ "ก็มิใช่เรื่องยากเย็นอะไร"