ทุกคนเงียบกริบกุมขมับรอให้พวกเขาไปสำรวจความจริง
"นายพล!"
"เปลวไฟนี้เข้าไปใกล้แล้วไม่มีความร้อนเลย"
คำพูดนี้ดังขึ้น ฝูงชนต่างมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะเอายังไงดี
คนที่เดิมทีก็ไม่เชื่ออยู่แล้ว ยิ่งอึกทึกคึกโกยขึ้นมาทันที
"ข้าว่าแล้ว! มันก็แค่มายากลอกตา"
"แผ่นดินนี้มีไฟที่เข้าใกล้แล้วไม่ร้อนตรงไหนกัน?"
"มันคงเป็นภาพลวงตาที่นายพลพูดถึงกระมัง?"
"ภาพลวงตา? ข้าเคยเห็นมาหลายคราวในทะเลทราย ไม่คิดว่าที่นี่จะได้เห็นด้วย แถมเป็นทะเลไฟครั้งแรกในชีวิต ช่างเป็นทิวทัศน์ประหลาดจริง ๆ"
นายพลใหญ่ได้ฟังดังนั้นจึงหัวเราะ "ฮ่า ๆ"
"เปิ่นจางรู้อยู่แล้ว!"
"มายาเช่นนี้คือการทดสอบของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเรา!"
"ตราบใดที่พวกเรามั่นคงในจิตใจ แม้ทะเลไฟก็ขวางเส้นทางเราไม่ได้!"
"คราวนี้พวกเราราวกระแสสายธาร จะต้องยึดเมืองหมันโถวให้ได้ เพื่อคว้าจังหวะที่เร็วกว่าให้แก่พี่น้องทหารที่อยู่หน้าและที่กำลังรบกับต้าฉู่"
"ทุกคน เดินหน้าต่อไป——"
แต่ทหารตัวเล็กที่ยืนอยู่หน้าทะเลไฟกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบ
เปลวไฟนี้แม้ไม่มีความร้อน
แต่ภาพลวงตาบนโลกนี้ไม่มีที่ไหนที่จะทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนอยู่ตรงหน้าจริง ๆ ได้ถึงเพียงนี้
เปลวไฟนี้ เอื้อมมือออกไปก็สัมผัสถึงเลยทีเดียว
แม้ไม่มีความร้อน แต่กลับทำให้พวกเขารู้สึกน่าสะพรึงอย่างแท้จริง……
ทันใดนั้น ทหารคนหนึ่งถูกแรงบางอย่างจากเบื้องหลังผลักเข้าไป
"เดินเข้าไปก็รู้ว่าจริงหรือปลอมแล้วไม่ใช่หรือ?"
ชั่วขณะที่ทหารคนนั้นถูกผลักลงทะเลไฟ เสียงกรีดร้องสยองก็ปลุกทุกคนให้ตื่น
เขากระโดดตลบหนีออกมาทันที
"ไฟ! เป็นไฟ ไฟจริง ๆ อ๊า——"
"ช่วยข้า ช่วยข้าด้วย——"
"ช่วยด้วย! ท่านนายพล ช่วยข้าด้วย——"
"พวกเจ้าทำร้ายข้า พวกเจ้านี่เอง——"
ทหารคนนั้นกรีดร้องอย่างเวทนาพร้อมพุ่งเข้าหาเหล่าทหารที่มาด้วยกัน
มีคนหนึ่งโดนเปลวไฟติดเข้า
เพียงชั่วแวบเดียว เปลวเพลิงก็ลุกท่วมทั้งร่าง
ส่วนอีกหลายคนที่เห็นสภาพการณ์ก็หันหลังวิ่งหนีกรูกันออกไป
ส่วนสองคนที่ลุกไฟนั้น ต่างกรีดร้องกลิ้งลงมาจากไหล่เขา
เปลวเพลิงกลืนกินทั้งร่าง
แต่ประหลาดนัก ไม่ว่าจะกลิ้งไปมาบนพื้นอย่างไร เปลวไฟกลับไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับ
กลับยิ่งลุกโชนยิ่งขึ้น
ยิ่งลุกแดงก่ำยิ่งขึ้น