ได้ยินถ้อยคำนั้น หลี่ชิงลั่วและฮูหยินผู้เฒ่าเผยต่างรู้สึกใจหายวูบพร้อมกัน!
เรื่องของตระกูลเจียง สุดท้ายก็ถูกเปิดโปงเสียแล้วกระมัง!?
แต่ทำไมจึงรวดเร็วเช่นนี้?
ทว่าผลลัพธ์เช่นนี้ ก็มิได้น่าประหลาดใจอันใด
หากหลี่เฉาจิ้งยังไม่บ้าคลั่ง เรื่องนี้อาจยังมีทางหวนกลับ
เพราะฝ่ายฮองเฮาพยายามอ้อนล้อมเขามาหลายครั้งหลายครา อวิ๋นอ๋องก็เสียดายที่จะทิ้งหลิวชิงจูซึ่งเป็นหมากนี้ไป และใช้นางลอบทดสอบจวนแม่ทัพมาแล้วหลายครั้ง จุดประสงค์ของมารดาบุตรทั้งสองก็เพียงหนึ่งเดียว นั่นคือการกุมจวนแม่ทัพนี้ไว้ในอำนาจอย่างสิ้นซาก
ตราบใดที่ยึดเรื่องตระกูลเจียงมาควบคุมหลี่เฉาจิ้งไว้ได้ ยิ่งกว่านั้นยังได้เงินถึงห้าแสนเหลียง เพียงเท่านี้สำหรับพวกฮองเฮาก็เป็นเรื่องมั่นใจสิบช่องสิบชนะแล้ว
หาแต่มนุษย์วางแผน สวรรค์ย่อมคิดไม่ถึง หลี่เฉาจิ้งบัดนี้กลับบ้าคลั่งเสียแล้ว!
แม่ทัพที่บ้าคลั่ง ต่อราชสำนักและพวกฮองเฮาย่อมไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
จากนี้จวนแม่ทัพใหญ่เปียวฉีแม้กระทั่งอาจล่มสลายไปโดยสิ้นดี ดังนั้น เขาจึงกลายเป็นคนไร้ประโยชน์
ถูกทิ้งแล้ว ย่อมถูกกำจัดให้สะอาดสนิท
ฮูหยินผู้เฒ่าเผยกับหลี่ชิงลั่วเพียงเสียดายว่า ยังไม่ทันได้ถอนตนออกจากสกุลเผ่า ก็ชักช้าไปเพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น!
ดังนั้น เรื่องครั้งนี้ในวันนี้ ย่อมจะดึงเอาทั้งยายหลานสองคนเข้าเกี่ยวพันเป็นแน่
เหตุไฉนจึงชักช้าไปเพียงก้าวเดียวเช่นนี้?
ฮูหยินผู้เฒ่าเผยรี่มือฉับพลันดึงหลี่ชิงลั่วมาไว้ข้างหลังเพื่อปกป้องไว้
"ว่าอะไรนักหนา ปลอมปนคุณงามความดีทางการทหาร อ้างบุญรับบุญแทน บังอาจหนักหน่วงต่อพระเจ้า!"
"เจ้ากำลังบอกว่า คุณงามความดีทางการทหารที่ข้าพเจ้าในยุคนั้นลงสมรภูมิ ช่วยสถานการณ์รบไว้หลายครา สละชีวิตต่อสู้ฆ่าฟันศัตรู ขับไล่กองทัพศัตรู ปกป้องบ้านเมือง คุ้มครองราษฎรผู้เป็นไท ทั้งปวงนี้เป็นของปลอมงั้นหรือ?"
"ข้าพเจ้าจะเข้าวังไปเฝ้าองค์จักรพรรดิด้วยตนนัยน์ตา จะได้ถามองค์จักรพรรดิให้กระจ่างชัดเสียเอง!"
ชวีเต้าหยวนบุตรชายคนโตที่แท้จริงของตระกูลชวี จ้องมองฮูหยินผู้เฒ่าเผยอย่างเยือกเย็น แล้วหัวเราะเย้ยเสียงหนึ่ง "อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเลย ฮูหยินผู้เฒ่าเผย"