เสียงของหลี่ชิงลั่วดับลง ภายในห้องพลันเป็นเพียงความเงียบงันดังประหนึ่งหลุมศพ
เผยจิงเจ๋อจะไม่เข้าใจได้อย่างไร ว่าถ้อยคำของนางซ่อนความหมายใดเอาไว้
ท่านกงกั๋วผู้เฒ่าเผยถึงแก่กรรมไปแล้ว
แต่เหล่าสตรีที่ต้องตายอย่างอุจาดและอาดูรนั้น ตระกูลเผยจะอ้างว่าไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยจริงหรือ?
ท่านกงกั๋วผู้เฒ่าเผยเหล่านี้เลือกเผยซานหล่างเพียงคนเดียวให้เป็นฆาตกรแทนตน และสั่งห้ามคนในตระกูลเผยเข้าใกล้เรือนของท่านอย่างเคร่งครัด ก็เพื่อจะล้างมือให้ตระกูลเผยทั้งตระกูลสะอาดสนิท
แต่ตระกูลเผยเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ มาเป็นปี แม้กระทั่งยอมปล่อยปละละเลยการกระทำของท่านกงกั๋วผู้เฒ่า จะหวังล้างมือเมื่อใดก็ล้างได้สะอาดเช่นนั้นหรือ?
ตระกูลเผยต้องจ่ายราคาสำหรับสิ่งเหล่านี้!
นั่นคือความหมายของหลี่ชิงลั่ว
จะช่วยบุรุษของตระกูลเผยก็ได้ แต่ตระกูลเผยต้องลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าแทนเหล่าวิญญาณอาดูรที่ต้องตายอย่างอุจาด
เผยจิงเจ๋อหายใจหนักหน่วง
ดวงตาแดงก่ำจ้องมองหลี่ชิงลั่ว ใบหน้าหล่อเหลากลับปรากฏความบิดเบี้ยวขึ้นมาหลายส่วน
"เจ้าต้องการให้ตระกูลเผยข้าทั้งตระกูลชดใช้ชีวิตแทนพวกนางงั้นรึ!?"
"ใช่ เหล่าวิญญาณอาดูรนั้นเราต้องจ่ายราคาไถ่บาปอยู่แล้วอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่ถ้าเช่นนั้น ข้าจำเป็นอีกเหตุใดต้องเหนื่อยยากดิ้นรนหนีทะเลทุกข์ แล้วมาขอร้องเจ้าอีก?"
"ไม่ต้องเสียเวลา ตระกูลเผยเราก็รอกันไปทั้งตระกูล รอให้พิษสายเส้นเลือดนั้นค่อย ๆ อาละวาดขึ้นทีละคน จะถือเสียว่ากรรมสนอง ก็ถือว่าเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนาแล้วกระมล?"
เมื่อเห็นอีกฝ่ายลุกเป็นไฟจากความละอาย หลี่ชิงลั่วกลับมิได้รู้สึกรุนแรงขึ้นแม้แต่น้อย
เพียงเอ่ยต่ออย่างเยือกเย็นว่า "จะทำเช่นไร มิได้ขึ้นอยู่กับซื่อจื่อแห่งตระกูลเผยเช่นเจ้าหรือ?"
"ข้าเชื่อว่าเจ้าจะให้คำตอบที่น่าพอใจ"
"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ที่ข้าคิดว่าซื่อจื่อน่าจะอยากรู้"
"กุ้ยเหรินผู้เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของท่านนั้น ก่อนตายเคยหลงใหลองค์ไท่จื่ออยู่ในใจ และในวันล่าสัตว์วันนั้น องค์ไท่จื่อพร้อมทั้งคนอีกเหลือคณาก็ได้ล่วงรู้เรื่องนี้ต่อหน้าธารกำนัล"