แม่นมเจิ้งในที่สุดก็โล่งใจลงเป็นปลิดทิ้ง
สองสายุ้นผู้ดีนี้ นับแต่จับมือครองคู่กันมา เมื่อวานนี้เองที่ได้สำเร็จคู่ครองอย่างแท้จริง
นางก็ว่าอยู่เหมือนกัน ไม่งั้นเมื่อวานฝ่าบาทจะจงใจตกแต่งห้องให้เป็นห้องหอได้อย่างไร
แม้ตึกของทั้งสองยามราตรีมิเคยให้คนใดค้างอยู่ แต่ห้องครัวเล็กก็เตรียมน้ำร้อนเอาไว้เสมอมา
รุ่งเช้าแม่นมเจิ้งลุกขึ้นแล้วรีบรุดไปตรวจดู จึงได้รู้ว่าเมื่อคืนน้ำร้อนนั้นถูกใช้ไปจริง
ณ ขณะนั้นเองที่ในใจนางก็เริ่มเดาคลาดๆ
ฉู่เอ๋อร์เด็กโง่เขลาไม่รู้เรื่องเช่นนี้ แต่แม่นมเจิ้งผู้เคยผ่านเพศมาแล้วคอยมาตรวจตราทุกวัน จะมิรู้ได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่เพียงนางเท่านั้น ฝ่ายฮูหยินผู้เฒ่าเองก็ทรงห่วงใยเรื่องนี้ยิ่งนัก
คราก่อนแม่นมเจิ้งยังเขียนจดหมายไปเล่าให้ฟังโดยเจาะจงถึงเรื่องที่คุณหนูกับฝ่าบาทได้คืนดีกินใจกันเป็นคู่สมภพคู่สมกรรม ผ่านมาเพียงใด?
ฮูหยินผู้เฒ่าก็เสด็จตอบกลับมาแล้ว ยังถวายสารแก่แม่นมเจิ้งโดยเฉพาะอีกฉบับ ที่ถามก็เพียงเรื่องเดียว คือทั้งสองสำเร็จคู่ครองกันได้โดยราบรื่นหรือไม่
เรื่องที่ฝ่าบาทจากไปในคืนสมรสคราก่อน ยังเป็นเสี้ยนหนามฝังใจของฮูหยินผู้เฒ่าอยู่นัก
เพราะคุณหนูกับฝ่าบาทก็จัดเป็นคู่สมรสที่ถูกต้องตามกฎแก้ว คารวะสู่ขอและฟ้าดินมาแล้วทั้งคู่
แม้ยามนั้นสภาพของคุณหนูจะพิเศษออกไป แต่คู่สมรสที่ครองคู่มาหนึ่งปียังไม่ได้สำเร็จกัน จะมีเหตุผลใดเล่า?
ฝ่ายฮูหยินผู้เฒ่าวิตกจนแทบจะส่งท่านหมอหลวงลั่วกลับมาเสียแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นปัญหาของฝ่าบาทหรือของคุณหนู ก็ต้องรับโอสถกันให้หายกันจึงจะดีขึ้นทั้งนั้น
กระทั่งได้เห็นรอยบากบนผ้าปูที่นอนเช่นนี้ หัวใจที่ลอยอยู่ของแม่นมเจิ้งจึงได้วางลงอย่างมิต้องสงสัย