ในที่สุดนางก็พูดคำนี้ออกมาได้!
ไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่ชิงจูแกล้งตายอยู่แล้ว ต่อให้นางฆ่าตัวตายจริง ๆ ก็จะไปเกี่ยวข้องอะไรกับนางหลี่ชิงลั่ว?
นางหลี่ชิงลั่วเป็นคนฆ่านางหรือ?
นางหลี่ชิงลั่วลงมือสังหารด้วยตนเองหรือ?
นางหลี่ชิงลั่วอยู่มานานหลายปียังไม่เคยคิดฆ่าตัวตายเลย เหตุใดต้องสละชีวิตของตนเองเพื่อแผนชั่วของนางหลี่ชิงจูด้วย!?
ความอัดอั้นและความแค้นนับหมื่นในใจ ก็ทำให้ดวงตาของหลี่ชิงลั่วแดงก่ำในชั่วพริบตา
นางจ้องเขม็งไปที่หลี่เค่อชวาน รักษาความเยือกเย็นนั้นไว้ ทำให้หลี่เค่อชวานดูราวกับคนบ้าคลั่งที่โหดร้าย
เส้นเลือดบนหน้าผากหลี่เค่อชวานปูดโปน ราวกับจะระเบิดออกมา
“เจ้า—!!”
ฮูหยินผู้เฒ่าเผยยกมือตบหน้าหลี่เค่อชวานอย่างแรง
“สัตว์เดรัจฉาน! ถอยไป!”
ฮูหยินผู้เฒ่าเผยฝึกวรยุทธมาตั้งแต่เด็ก ต่อให้นางแก่แล้ว แต่ฝ่ามือนี้ ก็พอจะทำให้หลี่เค่อชวานรับรู้ถึงความเจ็บปวดได้
เลือดซึมออกมาจากมุมปากของเขาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นรอยเลือดนั้น หลี่เค่อชวานเต็มไปด้วยความตะลึงงัน
ฮูหยินผู้เฒ่าเผยมองเขาด้วยความเจ็บใจ เอ่ยด้วยความโกรธจัด “นางจะฆ่าตัวตาย ก็เป็นเรื่องของนางเอง! จะไปเกี่ยวข้องอะไรกับน้องสาวเจ้าล่ะ!? หากเจ้าจะเอาเรื่องความตายของลูกนอกสายเลือดนั่นมาลงที่หัวหลัวเอ๋อร์ ก็ต้องลงมาที่หัวข้าด้วยหรือไม่!?”