เมื่อบ่าวประจำจวนองค์หญิงทันได้สติและช่วยจงเจิ้งจือหยวนลงมาได้ นางกลับไม่อาจรับความจริงเบื้องหน้าได้
คนพวกนี้ดงออกมาจากที่ไหน?
ไม่ใช่หายสาบสูญไปหมดแล้วหรือ?
แล้วพวกเขาปรากฏตัวขึ้นมาได้เช่นไร?
ทุกคนคงได้ยินกันหมดแล้วสินะ?
พวกเขา… ไฉนจึงจ้องนางด้วยสายตาเช่นนี้ทุกคน?
ไม่… ทุกสิ่งนี้ไม่ใช่ความจริง เป็นเพียงภาพหลอนก่อนตายของนางเท่านั้น!
“จับพระเณรผู้มีเจตนาฆ่าองค์หญิงคนนี้ลงโทษ!”
จางถิงกุ่ยพระสวามีมิได้แม้แต่จะชำเลืองมององค์หญิงเลย เพียงชี้ไปยังเซี่ยไหวหย่วนที่ล้มอยู่พื้นแล้วตะโกนลั่น
คราที่เซี่ยไหวหย่วนพยายามดิ้นรน ร่างก็ถูกกดลงกับพื้นจนหมดสิ้นอำนาจขยับ
“สวรรค์เจ้าคุ้ม! นี่ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? คนนั้นมิใช่ท่านเจียกวนแห่งวัดหนิงหยวนหรือ?”
“ใช่เขานั่นแหละ! ดูท่าทีหญิงสูงศักดิ์นั้นน่าจะเป็นองค์หญิง แต่เห็นท่านเจียกวนหน้าตาโหดเหี้ยมเช่นนั้น หรือจะคิดปลงพระชนม์องค์หญิง?”
“ก็คิดจะฆ่าองค์หญิงนั่นแหละ ท่านไม่ได้ยินเสียงที่พูดกันเมื่อครู่หรือ?”
“เขาต้องให้นางตาย เขาถึงจะมีชีวิตอยู่!”
“โอกาสุดท้าย น น นั่น แปลว่าทุกอย่างที่พวกเราได้ยินมันเป็นเรื่องจริงงั้นรึ?”
“ถ้าเป็นความจริงทั้งหมด สองคนนี้มีใจรักใคร่ลับ ๆ กันจริงงั้นรึ? แต่ แต่เขาไม่ใช่เจ้าอาวาสแห่งวัดหนิงหยวนหรือไร? มัน มันฟังไม่ขึ้นเสียแล้ว!”
“เฮอะ ยังไม่จบแค่นั้นเลย! ท่านไม่ได้ยินหรือ เจ้าอาวาสวัดหนิงหยวนกับองค์หญิง สองคนนี้ดูเหมือนจะมีบุตรีด้วยกันด้วย องค์หญิงฉางหนิงน่ะ แท้จริงคือบุตรีแท้ ๆ ของทั้งสอง”