จริงดังคำคาด ผู้ที่มีพิรุธที่สุดย่อมเป็นเจี้ยคงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า!
แต่น่าเสียดาย เมื่อเจี้ยเชินรู้ตัวว่ามีสิ่งผิดปกติ ก็ถูกบุรุษรับใช้ที่ซุ่มซ้อนอยู่ในเงามืดลากตัวไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อพ้นไปจากต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เจี้ยคงจึงฉีกหน้ากากหนังมนุษย์ที่ปิดทั้งใบหน้าและศีรษะออกทั้งสองชั้น
ที่แท้ เจี้ยคงผู้นี้คือฆ่าสองสวมหน้ากากแฝงกายมาเป็น ส่วนเจี้ยคงตัวจริงถูกมัดขังไว้แต่ไกล
ฆ่าสองถอดจีบอนพระออกอย่างรวดเร็ว ยิ้มเยาะพร้อมยัดหน้ากากเข้าไว้ในอกเสื้อ "สมองแค่นี้ ยังอยากต่อกรกับธิดาของพวกข้าอีกเรอะ"
ไม่นานนัก พระภิกษุทั้งสำนักนิงหยวนซื่อก็เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ภิกษุนับสิบนับร้อย กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยเหตุผล
พระที่เหลือต่างตื่นตระหนกยิ่งนัก รีบรุดเข้าไปกราบทูลเจ้าอาวาส
ข่าวการณ์นี้ยังไปถึงหูของจงเจิ้นจือหยวนโดยพลัน
"คนทั้งเป็น หายไปต่อหน้าต่อตา?"
"เป็นไปได้ฉันใด!"
"นิงหยวนซื่อแห่งนี้คือสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธศาสนา มิใช่หรือ...กลางวันแสก ๆ จะมีผีหลอกกันได้หรือ?"
"เดี๋ยว! แล้วพวกพ่อค้าเหล่านั้นล่ะ!"
"เพราะเหตุใดยังไม่นำตัวมาให้เปิ่นกง!"
คำพูดจบเพียงนั้น ขันทีคนหนึ่งก็สะดุ้งเฮือกวิ่งตุบตับเข้ามาในห้อง
"องค์หญิง ได้โปรด ไม่สมควรเลย—"
"บุรุษรับใช้ที่ฝ่าบาทส่งไปจับสาวพ่อค้านั้น ก็...ก็หายสาบสูญไปเสียแล้ว!"
จงเจิ้นจือหยวนลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง
"เหล่าไร้สมอง! เป็นไปได้ฉันใด!?"
ขันทีกล่าวต่อ "มิ...มิใช่เพียงเท่านั้น หนูไฉพึ่งนำคนออกตามหา พวกพ่อค้าก็...ก็หายไปหมดสิ้น"
"ในลานนั้นยังกองสินค้าอยู่ครบถ้วน แต่...แต่กลับไร้แม้แต่เงาราคะนึง"