ตวนหรงเสวียน หรือแม้แต่ทั้งปวงนี้ อาจไม่ใช่เพียงฉากบังหน้าของนาง หรือแม้กระทั่งเพียงหมากตัวหนึ่งก็เป็นได้?
ก่อนหน้านี้นางเป็นฝ่ายทำให้บุตรชายคนหนึ่งต้องพ้นจากฐานะไปเสียเปิดเผย จึงไม่มีทางเลือก ต้องหันไปส่งองค์ชายสี่ผู้เป็นโลหิตแท้ของตนเข้าแย่งตำแหน่งองค์ไท่จื่อใหม่ต่อไป
แต่ตวนหรงเสวียนนั้นแท้จริงเป็นสัพเพเหระอย่างไร นางจะไม่ล่ำซำก็หาได้?
เขาไม่อาจต่อกรกับเหล่าองค์ชายองค์อื่นได้เลย ไม่มีทั้งวิชาความรู้ ไม่มีคุณธรรม แม้แต่ความสามารถก็ไม่มี ถึงจักรพรรดิเหยียนจะทรงโปรดปรานเขาเปิดเผยก็จริง แต่ก็มิเคยทรงให้ภารกิจสำคัญแม้แต่เรื่องเดียวแก่อวิ๋นอ๋องผู้นี้มาก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น อวิ๋นอ๋องจนถึงบัดนี้ยังไม่เคยมีตำแหน่งใด ๆ ในราชสำนักเลย
ดังนั้น จักรพรรดิเหยียนย่อมไม่มีทางพระราชทานราชบัลลังก์แก่เขาอย่างแท้จริง
ดังนั้นทุกสิ่งที่ฮองเฮากระทำ ล้วนเป็นเพียงการปูทางให้องค์ไท่จื่อที่ถูกปลดได้กลับคืนเท่านั้น……!
เรื่องราวมากมายที่หลี่ชิงลั่วเคยไม่เข้าใจแต่ก่อน ยามนี้ก็ค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้นทีละประการ เหมือนเส้นเอ็นถูกร้อยต่อเข้าด้วยกันทีละเส้น
หรืองานเลี้ยงวันเกิดของตวนหรงเสวียนเมื่อวานนี้ ที่แปลกประหลาดและบังเอิญราวกับสวรรค์นั้น การลอบปลงพระชนม์ที่ต่อเนื่องกัน และเรื่องอวิ๋นอ๋องไร้คุณธรรมที่เกิดตามมา จะไม่ใช่เป็นเพียงกับดักก้อนหนึ่งเลยหรือ?
แล้วจักรพรรดิเหยียนเล่า?
พระองค์จะไม่ทรงมีพระราชหฤทัยเดียวกันกับฮองเฮาเสียเอง จึงทรงอาศัยกระแสน้ำผลักเรือ ทรงทำสิ่งใดต่อมานับไม่ถ้วน?
ในงานเลี้ยงในวังวันขึ้นห้าค่ำเดือนแรก ฉินอวี้กงจูทรงกระทำผิดอันใหญ่หลวงชัดแจ้ง ทว่าทั้งฮองเฮาและฮ่องเต้กลับทรงมีพระประสงค์จะปกปิดคุ้มครอง
หรือพระองค์ทั้งสองทรงทราบดีว่า ฉินอวี้ทรงทำงานแทนองค์ไท่จื่ออยู่?
ดังนั้น แม้ฉินอวี้จะปลงชีวิตธิดาแท้ของตระกูลพานลง ก็ย่อมไม่ถูกลงพระอาญาจริงเป็นแน่
เพียงถูกกักตัวไว้ในตำหนักเพื่อคิดทบทวนความผิดอย่างไม่เจ็บไม่ปวด กลับยิ่งให้นางมีโอกาสออกนอกวังไปทำงานแทนองค์ไท่จื่อได้สะดวกยิ่งขึ้น