กระนั้นก็ตาม ศาลต้าหลี่และกรมอาญาได้ล้อมบ้านตระกูลเจียงไว้อย่างหนักแน่น
นายท่านสามแห่งตระกูลเจียงบ้าคลั่งขึ้นมาโดยกะทันหัน สังหารคนไปราวสิบกว่าศพ คดีเช่นนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็ก
ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาผู้บาดเจ็บล้มตาย ครึ่งหนึ่งเป็นคนของตระกูลเจียงเอง อีกครึ่งหนึ่งล้วนเป็นบ่าวไพร่ของขุนนางใหญ่น้อยและตระกูลสกุลชั้นสูงที่มาร่วมแสดงความยินดีวันเกิดแด่ผู้เฒ่าหญิงแห่งตระกูลเจียงในวันนี้ กระทั่งยังมีเจ้าของตัวถึงสี่คนด้วย
คดีคราวนี้ช่างวิสัยทัศน์มืดมนเกินคาด แต่ก็ไม่อาจขังข้ารับใช้และแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิตไว้ที่บ้านตระกูลเจียงได้
ดังนั้นก่อนก้าวออกจากประตูบ้านตระกูลเจียงทีละคน ผู้ที่จากไปทุกคนต้องลงนามชื่อของตนไว้ เพื่อวันหน้าเมื่อสืบสวนคดีนี้จะได้ไล่รื้อไปถึงตัวแต่ละตระกูลได้
หลี่ชิงลั่วและตวนหรงฉือเดินเคียงกัน ทั้งสองเป็นเพียงพ่อค้าสามัญชน นอกจากใบหน้าแล้วรากฐานชาติกำเนิดก็ไม่มีอะไรโดดเด่น
เมื่อลงนามเสร็จ จึงถูกไล่ด้วยการโบกมือตวาดให้รีบพ้นไปจากที่นี้โดยเร็ว
ทั้งสองเดินออกมาถึงริมถนนอีกฟากห่างออกไปสองถนน จึงได้พบกับคอกม้าที่ชาซานนำมารอ
พอขึ้นคอกม้า แม่นมเจิ้งและอู๋ชวนก็รีบรายงานข่าวที่สืบมาได้
"ฝ่าบาท คุณหนู สืบได้แล้ว เจ้านายสี่คนที่ถูกลูกหลงสังหารไปด้วย ได้แก่ธิดาสายหลักคนรองคนหนึ่งของตระกูลไช่ ภรรยาใหญ่แห่งตระกูลหวัง ธิดาอนุภรรยาของตระกูลเจ้า และอีกผู้หนึ่งซึ่งชาติกำเนิดสูงส่งที่สุด — ฮูหยินจาง ภรรยาแห่งติ้งหยวนโหว"
"บังเอิญยิ่งนักที่ ฮูหยินจางผู้นี้คือพี่สาวร่วมแม่เดียวกันของพระสวามีองค์ที่สองผู้นั้น"
หลี่ชิงลั่วเอ่ย "จางถิงกุ่ยหรือ?"
ย่อมเป็นเครือข่ายของคนรู้จักมักคุ้ย ช่างบังเอิญเหลือเกิน