เรื่องของตระกูลเจียงยุ่งมาหลายวันหลายคืนก็ยังไม่มีข้อสรุป
แต่กระนั้น นายท่านสามแห่งตระกูลเจียงก็ถูกจองจำส่งไปไว้ที่คุกศาลต้าหลี่
จิ่นหัวเดินทางกลับมาหนึ่งเที่ยว
เมื่อพิจารณาแมลงวิญญาณที่หลี่ชิงลั่วจับมาได้ นางก็วินิจฉัยผลออกมาโดยเร็ว "คือของสำนักเหอฮวน"
หลี่ชิงลั่วถาม "พิษแมลงวิญญาณของสำนักเหอฮวน? แต่พวกนางมิใช่ชำนาญทางเวทมนตร์หรือ"
จิ่นหัวกล่าว "ชำนาญเวทมนตร์ ก็มิได้แปลว่าจะไม่รู้วิชาแมลงวิญญาณ"
"หลัวเอ๋อร์ ณ ดินแดนเหมียวเจียงทางใต้ มีผู้คนของฝ่ายนั้นอาศัยอยู่ไม่น้อย"
"เจ้าต้องระวังตัวในทุกเรื่อง"
"อีกทั้งยามนี้พวกสำนักเหอฮวน อวิ๋นกู่ และลัทธิอู่ตู ต่างปลอมตัวโฉบเฉี่ยวเข้ามาปรากฏกายในหนานอันกันอย่างสม่ำเสมอ"
หลี่ชิงลั่วถาม "พวกเขาไล่ตามมาถึงแล้วหรือ"
ครั้งนั้นจิ่นหัวพาผู้คนไปลงทัณฑ์สามนิกายใหญ่อย่างหนักหน่วง แล้วพวกนางจึงรีบออกจากดินแดนเหมียวเจียงไป
เรื่องนี้ สามนิกายใหญ่ย่อมไม่มีทางยอมปลงได้ง่าย
ที่พวกมันจะตามมาถึงหนานอาน หลี่ชิงลั่วมิได้แปลกใจเลย
จิ่นหัวกล่าว "ข้ากับอาตัว๋อมักไม่ค่อยออกจากบ้าน ครั้งที่แล้วที่เจ้าอยู่เหมียวเจียงก็แทบไม่เคยเปิดเผยตัว อีกทั้งธรรมเนียมของหนานอานที่มีต่อสตรีคือเมื่อออกนอกบ้านต้องสวมม่านหมวกกันสายตา ฉะนั้นตราบใดที่ไม่เผลอเปิดเผยตัวตน เราก็จะยังไม่ปะทะกับพวกมันเร็ว ๆ นี้"
หลี่ชิงลั่วตอบ "ดี ข้าเข้าใจแล้ว พี่สาว"
"อยู่ที่ตำหนักหกอ๋องนั้นมีความอัปยศอะไรหรือไม่"
"จงเจิ้นอู๋เฮิงเขาไม่ได้ทำให้พวกเจ้าลำบากใจใช่หรือไม่"
จิ่นหัวยิ้มเย็น "เขาติดพิษแมลงวิญญาณของเราอยู่ หากันทำสกุลโกงเล่ห์ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา"
"ช่วงนี้ เจ้าได้รับจดหมายจากพี่ชายของเจ้าหรือ"