และเมื่อเทียบกันแล้ว โชคของฉู่ยี่กลับไม่ค่อยดีนัก
เขาคลี่กระดาษโน้ตแผ่นเล็กในมือออก
เป็นไปตามคาด บนนั้นพิมพ์ตัวอักษรเล็ก ๆ สามตัว——รางวัลที่สาม
ของรางวัลคือสมุดเขียนเรียงความใหม่เอี่ยมหลายเล่ม และการ์ดอธิษฐานเปล่าอีกหนึ่งใบ
ก่อนหน้านี้ฉู่ยี่เคยเห็นว่า คนที่จับได้การ์ดใบนี้จะต้องเขียนคำอวยพร ณ จุดนั้น แล้วนำไปแปะบนกำแพงแห่งความปรารถนาซึ่งติดตั้งอยู่บนฉากหลังของเวที
ฉู่ยี่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เกมแนวพึ่งโชคแบบนี้ เขาเป็นราชามือมารมาโดยตลอด
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่ก็นำของรางวัลและปากกามาร์คเกอร์หนึ่งด้ามยื่นมาให้
"ขอแสดงความดีใจกับคุณลุงที่จับได้รางวัลที่สาม! นี่คือคำอวยพรอันแสนดีของพวกเราที่มีให้ทุกท่าน!" พิธีกรน้อยส่งเสียงหวานเจื้อยแจ้วนำอยู่ข้าง ๆ "เชิญคุณลุงเขียนคำอวยพรของตนเอง แล้วทิ้งไว้บนกำแพงแห่งความปรารถนาของเราได้เลย แล้วคำอวยพรนั้นจะเป็นจริงนะคะ!"
เขียนคำอวยพร?
ฉู่ยี่ถือปากกาไว้ในมือ ใจลอยไปชั่วขณะ
เขาเงยหน้ามองกำแพงแห่งความปรารถนาที่เต็มไปด้วยการ์ดสารพัดสี
สายตากวาดผ่าน บนนั้นเต็มไปด้วยลายมืออ่อนหัดและความปรารถนาอันเรียบง่าย
"ขอให้ลูกรักของฉันสุขภาพแข็งแรง"
"ขอให้สอบปลายภาคครั้งนี้ได้ที่หนึ่ง"
"ขอให้หนูแฮมสเตอร์ของฉันอายุยืนถึงร้อยปี"
……
มีทั้งผู้ใหญ่และเด็กเขียน ล้วนเป็นสิ่งเรียบง่ายทั้งสิ้น
ฉู่ยี่ชะงักไปเล็กน้อย
คำอวยพรหรือ?
ความคิดในหัวพลุ่งพล่าน นิ่งเงียบไปไม่กี่วินาที
เขาหรุบสายตาลง ข้อมือขยับนิดหนึ่ง ปลายปากกาลากผ่านไปบนการ์ด
ไม่นานนัก เขาก็เก็บปากกา ส่งการ์ดให้เจ้าหน้าที่ด้านข้าง บอกใบ้ให้อีกฝ่ายช่วยแปะให้
เมื่อจัดการทั้งหมดนี้เสร็จ เขาก็จูงมือหลี่เชี่ยน กอดตุ๊กตาหมีแพนด้าตัวมหึมาตัวนั้นเดินลงจากเวที