จากนั้น ก็คือการต่อสู้ที่บดขยี้อย่างสิ้นเชิง!
ฉู่ยี่ใช้กำลังเพียงคนเดียวกดเด็กพวกนั้นไว้ ลูกหิมะของเด็กน้อยไม่มีสักลูกที่โดนตัวเขา!
ในแววตาของฉินชวนฉือสะท้อนภาพร่างของฉู่ยี่ที่กำลังอาละวาดไปทั่ว
ความไม่พอใจในใจค่อย ๆ จางหายไป
เขามองดูอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
เปิดกล้องถ่ายรูป ดึงเลนส์ซูมให้สุด เล็งไปที่ฉู่ยี่
“แชะ แชะ...”
เขาถ่ายไปสองสามรูป
แล้วก้มลงดู ก็ขมวดคิ้วทันที ไม่พอใจกับผลลัพธ์เป็นอย่างมาก
คุณภาพของภาพจากเลนส์โทรศัพท์ในยามค่ำคืนและระยะไกลนั้นดูมัว ๆ ไม่สามารถจับภาพความมีชีวิตชีวาบนใบหน้าของฉู่ยี่ได้แม้เสี้ยวเดียว
คิดได้ดังนั้น ฉินชวนฉือก็เงยหน้าขึ้น กวาดสายตาไปรอบ ๆ และในไม่ช้าก็เล็งเป้าหมายได้คนหนึ่ง
ไม่ไกลออกไป เด็กสาวคนหนึ่งกำลังเดินผ่านมาโดยมีกล้องถ่ายรูปห้อยอยู่ที่คอ
ฉินชวนฉือเดินเข้าไปหาโดยตรง
สิบนาทีต่อมา
เด็กสาวกุมโทรศัพท์มือถือ มองดูยอดโอนเงินสองหมื่นอันอบอุ่นในบันทึก แล้วก็เดินจากไปด้วยความดีใจ
ฉินชวนฉือยืนอยู่ตรงที่เดิม
เขามองดูรูปภาพความคมชัดสูงที่เพิ่งถูกส่งมาในอัลบั้มมือถือ ปลายนิ้วปัดผ่านหน้าจอ แล้วกดเปิดขึ้นมารูปหนึ่ง
ในภาพ ใบหน้าของฉู่ยี่เต็มไปด้วยรอยยิ้มโอ้อวด ใบหน้าหล่อเหลาเจือด้วยความเก๋ากร้าวเล็กน้อย
ผ้าพันคอสีดำพลิ้วไหวตามลม ท่ามกลางเกล็ดหิมะที่โปรยปราย ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายเจิดจ้าภายใต้แสงไฟ เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา!