ทุกอย่างจบลง ราตรีก็ล่วงเลยมาถึง
ฉินชวนฉือเอนกายพิงหัวเตียง ร่างกายคลุมด้วยเสื้อคลุมนอนอย่างไม่ใส่ใจนัก
เขาหันไปเล็กน้อย สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของฉู่ยี่ที่หลับใหลอยู่ข้างกาย คิ้วเข้มขรึมลงเล็กน้อย
อันที่จริงเขารอมาตลอด
รอให้ฉู่ยี่ถามเขา ถึงคำถามเกี่ยวกับการแต่งงานที่พูดไว้บนโต๊ะอาหาร
แต่ฉู่ยี่กลับไม่ถามเลยสักนิด ตั้งแต่ต้นจนจบ
คงเป็นเพราะ... ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริงเลยกระมัง
ในแววตาของฉินชวนฉือ ปรากฏความผิดแปลกเล็กน้อย
คำพูดนั้น
เขา ไม่ได้พูดไปส่ง ๆ
เขารู้สึกว่าตัวเองควรแต่งงานได้แล้วจริง ๆ
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความรัก เป็นเพราะถึงเวลาเท่านั้น
เขารู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องมี 'คุณผู้หญิงแห่งตระกูลฉิน' สักคน ปรากฏตัวต่อสาธารณชนพร้อมกับเขา แสดงภาพลักษณ์ที่ดีของครอบครัวอันสมบูรณ์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้กับภาพลักษณ์ของฉินซื่อในใจผู้คนให้ดียิ่งขึ้น
ในตอนแรก คนที่เขาเลือกไว้คือไป๋จือฉี
โอเมก้าคนนั้นหน้าตาโดดเด่น อ่อนโยนว่านอนสอนง่าย ฝีมือการแสดงระดับแนวหน้า และที่สำคัญที่สุด ฟีโรโมนก็เข้ากันได้ดีกับเขาในระดับหนึ่ง
ในฐานะแจกันประดับ ไป๋จือฉีก็นับว่าเป็นคำตอบที่ดี
แต่เพราะการปรากฏตัวของฉู่ยี่ ไป๋จือฉีจึงถูกตัดออกจากตัวเลือกของเขาโดยธรรมชาติ
ส่วนฉู่ยี่นั้น...
ในตอนแรก ฉินชวนฉือไม่เคยนึกถึง
ก็อย่างที่แม่เลี้ยงของเขาพูดนั่นแหละ การแต่งงานกับอัลฟ่ามาเป็นภรรยา สำหรับมหาชนแล้ว ไม่ใช่คำตอบที่เต็มร้อยอย่างแน่นอน
แต่เมื่อเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกันนานขึ้น เขากลับยิ่งรู้สึกว่าอัลฟ่านั้น จริง ๆ ก็ไม่ใช่ไม่ได้