ฉู่ยี่มีเป้าหมายเดียวในตอนนี้
เขามองไป๋จือฉีขึ้นแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วรีบขึ้นรถ สตาร์ตเครื่องตามไปทันที
รถพุ่งทะยานออกไป
ฉู่ยี่เหมือนนักล่าที่ช่ำชองที่สุด โน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาคู่หนึ่งสอดส่ายผ่านช่องว่างของกระแสรถ จับจ้องไปที่สีเหลืองคันนั้นเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา
สมองของเขาหมุนติ้วราวกับได้ซ้อมฉากนองเลือด ที่จะหักกระดูกของอัลฟ่าคนนั้นทีละท่อนๆ เอาไว้เป็นร้อยแบบแล้ว
แท็กซี่เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ในที่สุดก็มาจอดริมถนนที่ค่อนข้างเงียบเหงาสายหนึ่ง
ไป๋จือฉีลงจากรถ
เขาไม่ได้เดินจากไปทันที แต่ยืนอยู่ริมทาง ท่วงท่าสง่างาม เห็นได้ชัดว่ากำลังรอใครบางคน
ฉู่ยี่จอดรถไว้ที่หัวมุมไม่ไกลนัก ใช้รถคันอื่นบังสายตาของไป๋จือฉี สายตาคมกริบ
แม้จะอยู่ห่างกันระยะหนึ่ง เขาก็ยังมองออกว่าไป๋จือฉีแต่งตัวอย่างพิถีพิถันในวันนี้
คอเต่าสีขาวบริสุทธิ์ขับผิวให้ยิ่งดูละเอียดอ่อน ทั้งตัวเปล่งประกายความสะอาดและอ่อนโยน
ฉู่ยี่ไม่กระพริบตา
หัวใจในอกเต้นรัวประหนึ่งกลองศึก
เนิ่นนาน รถเก๋งสีดำสนิทคันหนึ่ง ดั่งเงาลึกลับในรัตติกาล เคลื่อนตัวมาเงียบๆ จากสุดปลายถนน ในที่สุดก็จอดนิ่งสนิทตรงหน้าไป๋จือฉี
มาแล้ว!
รถคันนั้น!
ย่านโคมแดงไม่มีทางหารถหรูคันที่สองแบบนี้ได้!
ฉู่ยี่กัดกรามแน่น เลือดพุ่งขึ้นศีรษะในเสี้ยววินาที
เขาถอดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูรถลง
