แววตาเฉียบคมของฉู่ยี่กลับคืนสู่ความสงบนิ่งอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นผู้มาเยือนชัดเจน
เขารู้จักผู้หญิงคนนี้
ฟางเยว่หาน
หลังจากได้ยินชื่อของผู้หญิงคนนี้หลายครั้ง ฉู่ยี่เคยค้นหาเธอทางอินเทอร์เน็ต
ผู้หญิงในรูปกับโอเมก้าตรงหน้าเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ฟังคำพูดของฟางเยว่หาน สายตาของฉู่ยี่สั่นไหวเล็กน้อย
เขารู้ว่าฟางเยว่หานจงใจพูดเช่นนี้
บอดี้การ์ด?
ในแวดวงชนชั้นสูงของเมืองหลวง ไม่มีใครไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ที่กำกวมระหว่างเขากับฉินชวนฉือ
ต่อให้การคาดเดาจากภายนอกจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครไร้เดียงสาถึงขั้นเชื่อว่าเขาเป็นแค่บอดี้การ์ดจริงๆ
ที่ฟางเยว่หานจงใจใช้สถานะนี้ทิ่มแทงเขา ก็ไม่ใช่การประกาศอย่างอื่นใดนอกจากบอกว่า ไม่ว่าเขากับฉินชวนฉือจะมีความสัมพันธ์แบบไหน เธอ ฟางเยว่หาน ไม่อยู่ในฐานะที่จะยอมรับ
ฉู่ยี่กระตุกยิ้มมุมปาก ทิศทางของเรื่องต่อจากนี้แทบจะถูกบอกใบ้ไว้หมดแล้ว
เขาไม่อยากต้องมาแสดงละครหึงหวงกับโอเมก้าสักคน พอตอบกลับไปส่งๆ ประโยคหนึ่ง ก็ไม่คิดจะใส่ใจอีก
"คุณมีความเห็นอะไร เชิญไปร้องเรียนกับเถ้าแก่ฉินได้ครับ"
บอดี้การ์ดนี่นะ
ถึงจะพูดจิกกัด แต่ก็ยอมรับไปเสียหมด
ฟางเยว่หานหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ
"ดูท่าคุณจะรู้จักฉันนะ"
ฉู่ยี่ไม่ปริปากอีก
แต่แววตาของเขาก็บอกทุกอย่างแล้ว
ฟางเยว่หานก็ไม่ได้ขัดเคืองอะไร วางกระเป๋าถือลงบนโต๊ะน้ำชาอย่างสง่างาม แล้วนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับฉู่ยี่ ไขว่ห้าง
เธอจ้องมองฉู่ยี่พลางเอ่ยปาก "คุณชายฉู่เป็นอัลฟ่าที่หล่อเหลา แต่เส้นทางที่เดิน ดูจะไม่ค่อยเหมือนอัลฟ่าคนอื่นๆ เสียเท่าไหร่"