พูดแล้วก็อดชมไม่ได้ ยาที่ลูกน้องผู้กระหายความเจริญก้าวหน้าแนะนำมา ช่างมีสรรพคุณดีเยี่ยมจริง ๆ
ฉู่ยี่ได้ให้น้ำเกลือ ทั้งกินยา ในชั่วพริบตาเดียวก็ฟื้นตัวกลับมาเป็นหนุ่มกระปรี้กระเปร่าอย่างเห็นได้ชัด
เพียงไม่กี่วัน เขาก็เปลี่ยนกลับไปเป็นคนเดิมที่คล่องแคล่วว่องไว เพียงแต่รู้สึกอัดอั้นเป็นที่สุด
ฉินชวนฉือมาเพื่อทำงาน ตารางงานอัดแน่นทุกวัน
เวลาส่วนใหญ่ ฉู่ยี่จึงได้แต่อยู่แต่ในห้องสวีตของโรงแรม เล่นเกมไปวัน ๆ
เขาก็คิดอยากออกไปเที่ยวเล่นบ้าง
แต่ปัญหาด้านภาษานี่สิ ถึงตาย
ใช้แอปแปลภาษาในมือถือ ยกมือถือเทียบกับคนข้างทาง ชี้มือชี้ไม้ทำท่าอยู่นาน ผลลัพธ์ที่แปลออกมากลับไม่ตรงประเด็นสักนิด ฉู่ยี่อับอายอยู่หลายหน ก็เลยล้มเลิกความคิดจะเที่ยวไกล ๆ ด้วยตัวคนเดียวไปโดยสิ้นเชิง
อย่างมากก็แค่หาของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่แถว ๆ โรงแรม
แล้ววันนี้ เขาก็ "ถูกหวย" เข้าให้
เขา ถูกขโมยล้วงกระเป๋า
มือทั้งสองข้างลูบคลำไปทั่วร่าง
ไม่มี?
อะไรก็ไม่มีเลย?
ฉู่ยี่เบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง เงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองหาอย่างรวดเร็วท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียด
เพียงเสี้ยววินาที เขาก็จับเป้าหมายได้คนหนึ่ง
ชายสวมหมวกคนหนึ่ง ก้มหน้าก้มตา เดินสวนทางกับคลื่นคน เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วผิดปกติ
แววตาพลันเย็นยะเยือก
ขโมยผู้นั้นเดินเลาะเลียบไปตามหมู่คน กวาดสายตามองไปรอบ ๆ หาเป้าหมายรายต่อไป