เจียงหยวนหัวเราะร่า “คราวนี้พวกเราสูบบุหรี่ต้าเฉียนเหมินกันก่อน คราวหน้าออกทะเล ฉันจะหาบุหรี่ชิงซงมาให้พวกเราคนละสิบซองเลย”
ยุคนี้บุหรี่ที่หาซื้อได้ง่ายที่สุดในสหกรณ์ขายสินค้าคือบุหรี่ชิงซง ซึ่งเป็นบุหรี่ที่แพงที่สุดแล้ว
บุหรี่จงหัวก็มีเหมือนกัน
แต่ส่วนใหญ่ต้องใช้ตั๋วเฉพาะถึงจะซื้อได้
ถ้าเป็นคนอย่างเจียงหยวนที่อยากซื้อมาแค่สองสามซองไว้สูบเอง
เขาไปขอตั๋วสักสองสามใบจากซ่งจิ้นเซิงได้สบาย
แต่ถ้าจะซื้อเป็นลัง ก็ไม่ง่ายอย่างนั้นแล้ว
ถึงอย่างไรซ่งจิ้นเซิงเองก็คงหาตั๋วบุหรี่จำนวนมากขนาดนี้ในคราวเดียวไม่ได้
หลีว่านเทียนสูบบุหรี่ต้าเฉียนเหมินพลางยิ้มกว้าง “ฮ่า ๆ แม้แต่ผู้นำคอมมูนของเรายังสูบแค่ต้าเฉียนเหมินเลย
คนส่วนใหญ่ก็สูบแต่ซิการ์แพ็กที่ถูกที่สุด ถ้าแกจัดบุหรี่ชิงซงให้พวกเราแบบนี้ ต่อไปพวกเราคงต้องยอมทุ่มสุดตัวทำงานให้แกจริง ๆ แล้วล่ะ”
หลังจากพูดคุยหยอกล้อกันอยู่พักหนึ่ง
หลีว่านเทียนก็หันไปมองห้องเรือ
“อาหยวน บ่ายวันนี้เราก็เริ่มเดินทางกลับแล้ว พรุ่งนี้เช้าพวกเราก็ไม่มีอะไรทำอยู่ดี มาช่วยกันคัดแยกของพวกนี้ออกมาให้หมดเถอะ”
โจวเต๋อหลี่รีบพยักหน้าเสริม “ใช่แล้ว ถ้ากองรวมกันแบบนี้ พอเรือถึงท่าเรือก็ไม่สะดวก”
แต่เจียงหยวนโบกมือพลางยิ้ม “ไม่มีอะไรไม่สะดวกหรอก ช่วงสองสามวันนี้ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่ก็พอ”
“ของในห้องเรือวางไว้แบบนี้ก่อนเถอะ”