“เอ่อ...ราชินีครับ การจัดการขั้นต่อไป...”
หลี่เจี้ยนหัวถามอย่างระมัดระวัง
“ก็ดำเนินการต่อไปตามปกติ”
ซูหวนวั่นโบกมือ “ไม่ต้องสนใจฉัน”
พูดจบ เธอก็ถอยไปยืนอยู่ด้านข้างจริง ๆ
เธอเดินไปยังตำแหน่งชิดผนังของโรงยิม กอดอกพิงกำแพง
หลินไป่มองท่าทางสบายอารมณ์ของเธอแล้วอดถอนหายใจไม่ได้
เมื่อไหร่ตัวเขาถึงจะทำตัวสบาย ๆ ได้เหมือนอีกฝ่ายบ้างนะ
หลี่เจี้ยนหัวสูดหายใจลึก ๆ สงบสติอารมณ์ ก่อนหันไปส่งสายตาให้ผู้อำนวยการโจว
ผู้อำนวยการโจวกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก มองร่างสีม่วงที่มุมห้องแวบหนึ่ง แล้วรีบเบือนสายตาหนี
“แฮ่ม...เอ่อ คือว่า...”
ผู้อำนวยการโจวกระแอม “เอาละ พิธีการตื่นตัวดำเนินต่อ!”
เสียงของเขากังวานสะท้อนไปทั่วโรงยิมอันกว้างโล่ง
“อ้อ...ใช่ ดำเนินต่อ ๆ! นักเรียนที่ยังไม่ได้เข้ารับการตื่นตัว ให้เข้าไปในห้องตื่นตัวตามลำดับ!”
ครูประจำชั้นหลิวรีบหยิบรายชื่อขึ้นมา เรียกชื่อต่อไป
การตื่นตัวในลำดับถัด ๆ มาก็เป็นไปอย่างราบรื่น
นักเรียนทยอยเดินเข้าห้องตื่นตัวทีละคน แล้วเดินออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้นหรือผิดหวัง
มีคนตื่นตัวได้อาชีพนักรบระดับ B และมีคนตื่นตัวได้อาชีพนักธนูระดับ A หากเป็นวันปกติ ผลงานแบบนี้ย่อมได้รับการประกาศชื่นชมไปทั่วทั้งโรงเรียนแน่นอน
แต่วันนี้ บรรยากาศทั่วทั้งโรงยิมกลับอึมครึมอย่างบอกไม่ถูก
นาน ๆ ทีจะมีคนตื่นตัวได้อาชีพดี ๆ สักคน รอบข้างก็มีเพียงเสียงปรบมือประปราย แม้แต่เสียงอุทานยังแทบไม่มี
ช่วยไม่ได้
เมื่อครู่ทุกคนเพิ่งเผชิญปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าสะเทือนดินที่กลางวันกลายเป็นกลางคืน และมีนครยักษ์ปรากฏบนท้องฟ้า ทั้งยังได้เห็นการถือกำเนิดของจอมเวทระดับ SSS ด้วยตาตัวเอง แถมยังได้พบผู้แข็งแกร่งระดับราชันในตำนานอีก...
การตื่นตัวระดับ B หรือ A เพียงไม่กี่คน จึงไม่อาจเรียกความสนใจของทุกคนได้อีกต่อไป
แม้แต่ผู้อำนวยการโจวยังเพียงพยักหน้าอย่างเหม่อลอย สายตาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางมุมห้อง
ผู้อำนวยการโจวกลืนน้ำลาย ก่อนเอ่ยว่า “พิธีการตื่นตัวเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์แล้ว!”
เสียงของเขากังวานไปทั่วโรงยิม “ก่อนอื่น ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนทุกคนที่ตื่นตัวอาชีพของตนเองสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นอาชีพใด ก็ล้วนเป็นเรื่องน่ายินดี!”