พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ฟังก์ชันห้องแชตก็เปิดใช้งานด้วย
【หมายเลขเขต 1685: 10000/10000】
“นี่มันที่ไหน? ล้อเล่นกันอยู่หรือไง? ปล่อยฉันกลับไปนะ พรุ่งนี้ฉันยังต้องไปทำงาน”
“เกมบ้าอะไรเนี่ย? มีคนแกล้งกันใช่ไหม? ฉันจะแจ้งตำรวจ!”
“จะแจ้งตำรวจอะไร ลองดูสิว่าโทรศัพท์มีสัญญาณไหม”
“ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฉันไม่อยากเล่นเกมเอาชีวิตรอดนะ แม่จ๋า”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ในที่สุดวันสิ้นโลกก็มาถึง! นิยายกลายเป็นเรื่องจริงแล้ว! ไม่ต้องไปเรียนอีกต่อไปแล้ว!”
“คนที่ชื่อแอบกินถุงเลือดคือใครน่ะ? ตอนนี้ฉันคอแห้งนิดหน่อย ขอน้ำหน่อยได้ไหม?”
【หมายเลขเขต 1685: 9997/10000】
“จำนวนคนลดลงแล้ว เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่ ไม่ ไม่! อย่าเข้าไปในหมอกสีเทาข้างทางเด็ดขาด หมาฉันวิ่งเข้าไปแล้วถูกกัดตาย!”
“อย่าวิ่งกลับไปข้างหลังเหมือนกัน อันตรายมาก!”
“ฉันไม่เชื่อหรอก เกมขยะอะไรกัน พวกแกมันพวกหน้าม้า คอยพูดให้คนตื่นกลัวชัด ๆ!”
【หมายเลขเขต 1685: 9996/10000】
คนที่พูดเมื่อครู่ชื่อเหล่าว่าน
ตอนนี้รูปประจำตัวของเขากลายเป็นสีเทาไปแล้ว
ช่องแชตเงียบงันอย่างประหลาด ก่อนจะระเบิดความหวาดกลัวที่หนักหน่วงกว่าเดิม
“ไม่มีตำรวจเลยเหรอ? ฉันกลัวมาก!”
“พาหนะเริ่มต้นของฉันเป็นจักรยาน ทำยังไงดี? ข้างนอกมืดมาก ฉันก็ไม่กล้าไปเหมือนกัน”
“พวกคุณมีพาหนะกันทุกคนเหรอ? ฉันเปิดดูแล้วได้แต่ช่องว่างสามใบ วันนี้ต้องเดินทางกี่กิโลเมตรกันเนี่ย”
เสียงผู้หญิงจากระบบดังขึ้นราวกับรู้จังหวะ
【เป้าหมายระยะทางวันนี้ 60 กิโลเมตร คำแนะนำ: การขับขี่ในเวลากลางคืน (20:00-6:00 น.) จะทำให้ค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นเร็วขึ้น และลดระยะทางที่พาหนะวิ่งได้ โปรดวางแผนเวลาเดินทางให้เหมาะสม】
【ข้างทางมีเสบียงมากมาย แต่ระวังอย่าออกจากถนน ผู้ฝ่าฝืนรับผิดชอบเอง~】
“60 กิโลเมตร ฉันไม่มีพาหนะ! มีใครพาฉันไปด้วยได้ไหม?”
“รถไฟฟ้าของฉันวิ่งได้แค่ 20 กิโลเมตรเอง ที่เหลือฉันต้องเข็นไปเหรอ?”
เจียงหลิงเมินเสียงคร่ำครวญของผู้คนในเขตแชต แล้วปิดหน้าต่างแจ้งเตือน
ตอนนี้เกมเพิ่งเริ่มต้น ยังไม่มีใครตระหนักถึงความสำคัญของเสบียง
อีกไม่กี่วันพวกเขาก็จะนึกถึงเธอ ผู้มีฉายา ‘ร่ำรวยล้นแผ่นดิน’
ช่วงเวลานี้เป็นจังหวะดีที่สุดที่เธอจะตั้งหลักและพัฒนาตัวเองอย่างมั่นคง
【ร่ำรวยล้นแผ่นดิน】: เครื่องหมายประจำตัวของคนรวย ฉายาบนศีรษะทุกคนในเซิร์ฟเวอร์มองเห็นได้ มีแสงสีทองและเอฟเฟกต์เหรียญทองเคลื่อนไหว ช่องกระเป๋า +3 เมื่อใกล้ตายจะใช้เงิน 80% โดยอัตโนมัติเพื่อชุบชีวิต ณ จุดเดิมด้วยพลังชีวิตเต็ม จำกัดเดือนละ 1 ครั้ง
ส่วนแรกไม่จำเป็นต้องสนใจ
แค่ทำให้มองเห็นเด่นชัดเท่านั้น
ส่วนการช่วยชีวิตยามใกล้ตายยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
เท่ากับมีเกราะชุบชีวิตหนึ่งครั้ง
ส่วนช่องกระเป๋า +3 นับเป็นความสามารถที่ใช้งานได้จริงที่สุดในตอนนี้
【ช่องกระเป๋า】: ใส่สิ่งของชนิดเดียวกันได้ 99 ชิ้น ไม่มีน้ำหนัก (ไม่สามารถนำเข้าไปในโลกวันสิ้นโลกได้)
เยี่ยมเลย
ในที่สุดก็แก้ปัญหาน้ำหนักเกินของบ้านเคลื่อนที่ได้สักที
ช่องหนึ่งใส่น้ำมันเชื้อเพลิง 60 ลิตร *69
ช่องหนึ่งใส่น้ำดื่มบรรจุขวด *99
ช่องหนึ่งใส่โอเด้งพร้อมกิน *78
พอเก็บของลงช่องพกพาแล้ว ภายในบ้านเคลื่อนที่ก็กว้างขวางขึ้นมาก อย่างน้อยก็ไม่รกจนแทบไม่มีที่ให้ยืน
พอมีเวลาคงต้องจัดของด้านในบ้านเคลื่อนที่ใหม่อีกรอบ ตอนนี้มีของจิปาถะมากเกินไป
ของกินพร้อมรับประทานที่เจียงหลิงตุนไว้มากที่สุดคือโอเด้ง รองลงมาคือผักคลุกเย็น
โอเด้งรสชาติดี ช่วยเพิ่มความสุขในการใช้ชีวิตและลดความหดหู่ได้
ผักคลุกเย็นเก็บรักษาง่าย เวลาจะกินก็แค่คลุกผัก เนื้อสัตว์ และเครื่องปรุงเข้าด้วยกัน ก็กลายเป็นอาหารจานอร่อยได้ น้ำคลุกยังหอมติดปากไปสามวัน
ส่วนอาหารอื่น ๆ ที่เก็บได้ไม่นาน เธอแช่ไว้ในตู้เย็นหมดแล้ว
ต้องรีบกินให้หมด
หรือไม่ก็สุ่มหาไอเทมมิติออกมาสักชิ้น
เจียงหลิงนึกขึ้นได้ว่าระบบมอบหีบโชคดีให้เธอสิบใบ
หีบสมบัติของระบบมีหลายชนิด หีบทองแดง เงิน และทองทั่วไปหาเก็บได้ริมทาง แต่ของในหีบไม่ได้มีแต่เสบียงเสมอไป อาจมีสัตว์ประหลาดโผล่มาจู่โจมถึงหน้าได้
แต่ช่วงแรกหีบส่วนใหญ่เป็นหีบทองแดง ต่อให้ข้างในมีสัตว์ประหลาด ความเสียหายที่มันทำได้ก็ไม่มากนัก
ส่วนหีบโชคดีเป็นของขวัญจากระบบ เปิดได้อย่างสบายใจ
ทรัพยากรกับเสบียงที่ได้ข้างในขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ
ชาติก่อนเธอเคยได้ยินว่ามีคนดวงดีเปิดได้ไอเทมที่ช่วยให้ได้รับเบาะแสเกี่ยวกับภารกิจในโลกวันสิ้นโลก
เจียงหลิงมองหีบทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กสิบใบที่ลอยอยู่ตรงหน้า
พื้นสีดำด้านตัดเส้นขอบสีทอง ไม่มีลวดลายเกินจำเป็น มีเพียงตรารูปใบโคลเวอร์สี่แฉกเล็ก ๆ สลักอยู่ด้านหน้า
เธอขอเอาดวงความรักทั้งหมดในชาตินี้ไปแลกกับผลลัพธ์ที่ดีสักครั้ง
เปิดรวดเดียวสิบใบ!
【ได้รับน้ำดื่มบรรจุขวด *2, แครกเกอร์อัดแท่ง *3, นมเปรี้ยวรสเปรี้ยว *1, เมล็ดผักกาดหอมบรรจุถุง *1, หีบเก็บของ 30 วัน *1, ไอศกรีม *2, ก้อนเหล็ก *6, ทองคำ *3】
บางหีบมีของมากกว่าหนึ่งชิ้น อัตราดรอปก็สูงใช้ได้
เสบียงส่วนใหญ่เจียงหลิงมีอยู่แล้ว เธอจึงหันไปมองหีบเก็บของใบนั้น
มันไม่ใหญ่
ดูคล้ายกล่องเก็บอุปกรณ์การแพทย์ที่ใช้ในบ้าน
แต่ข้างในมีช่องถึง 24 ช่อง เก็บของได้ทุกชนิด ช่องละ 99 ชิ้น
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือมีอายุการใช้งานแค่ 30 วัน
พอครบ 30 วัน ของที่เก็บไว้ข้างในก็จะทะลักออกมาทันที
ไม่ใช่ปัญหา ถึงตอนนั้นแค่สุ่มหาหีบเก็บของเพิ่มอีกหลายใบมาหลอมรวมกัน ก็ยืดเวลาใช้งานได้แล้ว
เจียงหลิงอารมณ์ดีอย่างยิ่ง
เธอเริ่มยัดเสบียงสารพัดอย่างเข้าไปในหีบ
ทั้งผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ แฮมเบอร์เกอร์ เส้นหมี่และอาหารสดอื่น ๆ ที่จ้างคนไปซื้อมา เก็บ เก็บ เก็บให้หมด
ทรายแมว เตาแก๊สกระป๋อง ถังแก๊ส และอุปกรณ์กลางแจ้งที่กินที่กินทางก็โยนเข้าไปทั้งหมด
เธอจัดการอยู่นานถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม
เจียงหลิงเหนื่อยจนเหงื่อท่วมศีรษะ
【ค่าความเหนื่อยล้า: 76 (ร่างกายคุณแทบจะแหลกเป็นชิ้น ๆ แล้ว!)】
【อารมณ์: 88 (ความสุขของคุณฉันไม่เข้าใจเลย)】
เวลาเดินทางมาถึงหกโมงเช้า
ภายในบ้านเคลื่อนที่ถูกจัดจนสะอาดเอี่ยม พื้นที่กว้างขวางขึ้นมาก
ในที่สุดบนเตียงใหญ่ของเจียงหลิงก็ไม่มีเสื้อผ้าสี่ฤดูและผ้านวมกองพะเนินอีกแล้ว
เธอทิ้งตัวลงนอน
ไม่ไหวแล้ว
ต้องนอนจริง ๆ
ค่าความเหนื่อยล้าสูงเกินไป ถ้าขับรถต่อคงเกิดเรื่องแน่
ชาติก่อน ค่าความเหนื่อยล้าเป็นค่าสถานะที่ลดลงยากที่สุด
กลางวันต้องใช้ชีวิตกลางแจ้งอย่างยากลำบาก กลางคืนยังต้องหลบการจู่โจมของสัตว์ประหลาด กินก็ไม่ดี นอนก็ไม่พอ
ค่าความเหนื่อยล้าของคนจำนวนมากสูงค้างอยู่ตลอด พอขับรถก็พุ่งเข้าไปในหมอกสีเทา
ช่วงนั้นอัตราการเสียชีวิตในเขตสูงผิดปกติ
บ้านเคลื่อนที่เปิดโหมดพักผ่อน แผ่นบังแสงเลื่อนลง ระบบหมุนเวียนอากาศบริสุทธิ์เริ่มทำงานอย่างเงียบเชียบ เครื่องปรับอากาศปรับอุณหภูมิภายในรถให้อยู่ในระดับเหมาะกับร่างกายที่สุด
เจียงหลิงห่มผ้าแล้วหลับสนิท
เจาไฉชูหาง เดินตรวจตราบ้านเคลื่อนที่หนึ่งรอบ ก่อนจะกระโดดขึ้นไปข้างหมอนของเจียงหลิงอย่างแผ่วเบา แล้วเริ่มเลียขนแต่งตัว
จากนั้นมันก็ซุกหัวแนบข้างหนังศีรษะของเจียงหลิง เสียงครืดคราดในลำคอดังราวกับมอเตอร์ไซค์ติดเครื่อง
เจียงหลิงสะลึมสะลือ ฟังเสียงกรนชวนง่วงนั้น แล้วจมสู่ห้วงฝันอีกครั้ง
ตรงเวลาแปดโมง
เจียงหลิงยืดเส้นยืดสาย
ได้นอนเต็มอิ่มแล้วสบายจริง ๆ
แต่ความปวดเมื่อยของกล้ามเนื้อทั่วร่างก็ยากจะมองข้าม
เธอลืมไปว่าร่างกายในตอนนี้ยังเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ตื่นแต่เช้าเข้านอนดึก กินแต่อาหารสำเร็จรูป
นิสัยการใช้ชีวิตที่ไม่ดีมานานทำให้แทบไม่มีกล้ามเนื้อสะสม
ยิ่งเป็นงานหนักระดับนี้ ยิ่งแทบสูบพลังเธอไปจนหมดตัว
ยังดีที่เพิ่งได้นอนชดเชย ค่าความเหนื่อยล้าจึงลดลงมาบ้าง
【ค่าความเหนื่อยล้า: 68 (ฮึ ๆ เคล็ดลับการนอนชดเชย คุณใช้จนคล่องแล้วสินะ!)】
【อารมณ์: 80 (เกลียดพวกมองโลกในแง่ดี)】
【พละกำลัง: 13 (ยังอ่อนปวกเปียกเหมือนเดิม)】
“เสี่ยวตู้ เสี่ยวตู้”
เสียงระบบอัจฉริยะของบ้านเคลื่อนที่ดังขึ้น “ฉันอยู่นี่”