เธอย้อนนึกถึงตอนที่ตัวเองเลื่อนจากระดับศูนย์ขึ้นเป็นระดับหนึ่ง รถบ้านไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากมายขนาดนั้นเสียหน่อย
ถ้าไม่ได้ปลุกระบบโรงแรมขึ้นมา ยานพาหนะของเธอก็คงเป็นรถกินน้ำมัน ยังคงสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเหมือนเดิม
เจียงหลิงที่ถูกกระทบกระเทือนจิตใจ ทำได้เพียงใช้การทำงานอย่างบ้าคลั่งเพื่อให้ตัวเองลืมเรื่องนั้น
【แอบกินถุงเลือด】: ยินดีด้วย
【แอบกินถุงเลือด】: งานต่อไป
【เธอกินเถอะ แม่ไม่หิว】: ได้เลย!
ยานพาหนะของแม่ลูกสวีเซี่ยเมิ่งอัปเกรดเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็เริ่มงานกำจัดสัตว์ประหลาดประจำวันนี้
กลางวันเจียงหลิงเปลี่ยนอาวุธให้พวกเธอ สวี๋กั่วกั่วเลือกธนูคอมพาวด์ ส่วนสวีเซี่ยเมิ่งเลือกเลื่อยไฟฟ้า
วันนี้พอดีจะได้ทดสอบประสิทธิภาพของอาวุธใหม่ รวมถึงผลจากการสอนของเจียงหลิงเมื่อวานด้วย
สวีเซี่ยเมิ่งเลือกตัวโชคร้ายจากสัตว์ประหลาดยี่สิบตัว แล้วล่อมันไปที่ขอบหมอกสีเทา
ทั้งสองทำตามวิธีถ่วงเวลาล่อศัตรูที่เจียงหลิงสาธิตให้ดูเมื่อวาน สวีเซี่ยเมิ่งใช้เลื่อยไฟฟ้าล่อสัตว์ประหลาดในระยะประชิด ส่วนสวี๋กั่วกั่วยิงสนับสนุนจากระยะไกล
“ครืน!”
เสียงเลื่อยไฟฟ้าดังกระหึ่ม ศีรษะหนึ่งกลิ้งตกลงพื้น
“สิบนาที!”
“กั่วกั่ว พวกเราใช้เวลาแค่สิบนาทีเอง!”
ความเร็วในการฆ่าสัตว์ประหลาดเพิ่มขึ้น แต่พละกำลังที่ใช้กลับลดลงอย่างมาก
วิธีของผู้ยิ่งใหญ่ถุงเลือดได้ผลดีเกินคาด
ใบหน้าเล็ก ๆ ของสวี๋กั่วกั่วยิ้มออกมา เธอยกธนูคอมพาวด์น้ำหนักเบาขึ้น “แม่ สนุกจัง! เอาอีก!”
สิบนาที
เก้านาที
แปดนาที
ท้ายที่สุดเวลาคงที่อยู่ที่เจ็ดนาทีครึ่ง
ตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง สองแม่ลูกกำจัดสัตว์ประหลาดรอบยานพาหนะได้สำเร็จเป็นครั้งแรก
ในหมอกสีเทาเงียบสงัด
ไม่มีเสียงกรงเล็บขูดฟิล์มใสอีกต่อไป