วันสิ้นโลกบนทางหลวง: รถบ้านอันดับหนึ่งมีสิบแปดชั้น

ตอนที่ 47 ย่ำหิมะขาวชมพู

6 นาที· 1.5K คำ

「เจ้าของร้านค้าหน้าเลือด」

「ก็ไม่แน่หรอก เหมือนเจ้าของร้านจะเกิดเรื่องขึ้น ทั้งวันไม่ลงสินค้าเลยสักชิ้น」

ซูจวินที่ถูกหักชิปและไล่ออกจากสถานีเพราะเล่นเกมแพ้ จ้องข้อความคาดเดาของผู้คนบนหน้าจอแล้วแค่นหัวเราะ

ถูกการ์ดสาปแช่งของเขาผูกเชื่อมจนเกิดคลื่นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ผู้หญิงคนนั้นคงตายไปนานแล้ว ไม่มีทางเป็นสัตว์ประหลาดในเกมตัวนั้นแน่

ซูจวินยกมือแตะลำคอตัวเอง

บาดแผลจากการฆ่าตัวตายเหลือเพียงรอยตื้น ๆ แต่รูเลือดที่ถูกสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นกัดกลับไม่สมาน ทั้งยังเจ็บแปลบเป็นระยะ

โชคดีที่เขาฆ่าตัวตายทันเวลา สถานะด้านลบที่ส่งผลต่อแผงข้อมูลจึงหายไป

ซูจวินอดสงสัยไม่ได้ว่าแมวตัวนั้นมีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่

ไม่เพียงหายตัวไปได้กลางอากาศ แม้แต่บาดแผลที่มันกัดยังมีผลด้านลบติดมาด้วย

ในหมู่ผู้เล่นมีตัวตนวิปริตขนาดนี้อยู่ด้วย วันพรุ่งนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของช่วงคุ้มครองมือใหม่แล้ว ซูจวินรู้สึกว่าอันดับในตารางของตัวเองกำลังสั่นคลอนเต็มที

「ระบบ」

ปกติเรียกปุ๊บก็ตอบปั๊บ แต่คราวนี้เขาเรียกอยู่นานกว่าระบบจะตอบกลับ

【ว่ามา】

「ออกภารกิจให้ฉัน」

เขาต้องสะสมคะแนนไปแลกไอเทม ทั้งยังต้องเพิ่มความแข็งแกร่งด้วย

【จำนวนผู้เสียชีวิตในพื้นที่ถึง 100/200/300/400...... จะได้รับคะแนนตามลำดับ 20/40/60/80......】

สรุปง่าย ๆ ยิ่งมีคนตายในพื้นที่มาก ซูจวินก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

「ขายของอย่างเดียวกว่าจะมีคนตายก็ช้าเกินไป มีวิธีอื่นไหม อย่างไปรถปล้นคนอื่นบนถนนเหมือนร้านค้าหน้าเลือด」

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป