เธอรู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่มีทางได้แสงทอง ของรางวัลเหล่านี้มีค่ามากกว่าสิ่งของทั่วไปหลายเท่า แต่จี้เวยรู้จักพอ
“อาจารย์แม่! ฉันปลุกพลังพิเศษได้แล้ว พอกลับไปฉันจะส่งยาแก้ร้อนให้คุณเพิ่มอีกนะ”
“ลองดูว่าขาดอะไรไหม ฉันให้คุณได้หมด”
อู่ชิงเยี่ยนบอกให้เธอเก็บกระเป๋าให้ดี “เด็กโง่ ต่อไปอย่าใจดีแบบนี้อีก โลกมันแย่ลง คนดีกลายเป็นคนเลวกันหมดแล้ว ต้องระวังตัวให้มาก”
“ก่อนหน้านี้เธอขายยาแก้ร้อนราคาถูก คงโดนเอาเปรียบและถูกหลอกมาบ้างแล้ว ถึงเวลาจำบทเรียนไว้ได้แล้ว”
จี้เวยเม้มริมฝีปาก “อาจารย์แม่ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะดีกับคนที่ห่วงใยฉันเท่านั้น ต่อไปจะไม่ใจดีกับคนแปลกหน้าสุ่มสี่สุ่มห้าอีก”
เธอเพิ่งจบปริญญาเอกด้านการแพทย์มาได้ไม่นาน ตั้งใจจะรักษาผู้คนให้หายจากโรคภัย ไม่เคยผ่านความโหดร้ายของสังคมมาก่อน
เผลอแป๊บเดียวก็กลายเป็นแม่พระในวันสิ้นโลกเสียแล้ว
เหล่าผู้รอดชีวิตต่างรอดพ้นจากภัยพิบัติมาได้อย่างหวุดหวิด ทุกคนกำลังพูดคุยกับคนรอบข้าง บรรยากาศในวังเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย
จนกระทั่งเสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันขัดจังหวะบทสนทนาของทุกคน
เอ็นพีซีจากสโมสรไพ่ทยอยเดินเข้ามาทางประตูใหญ่ของวัง รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป เหลือเพียงสีหน้าเคร่งขรึม ราวกับเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น
คนสุดท้ายที่เดินเข้ามาคือเฮนรีลูกหมู
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู สายตาเย็นเยียบราวกับงูพิษก็จับจ้องเจียงหลิง