นอกจากการต้องรับมือกับกองกำลังเล็กๆ ของอาชิน่าที่มาก่อกวนเป็นระยะๆ ทุกสิ่งในเมืองทหารก็ดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออาลีกาแนะนำให้เมืองทหารได้ติดต่อกับคณะพ่อค้าจากเปอร์เซียเป็นครั้งแรก เมืองทหารก็เต็มไปด้วยบรรยากาศอันคึกคัก
เสิ่นเถาเถาบริหารจัดการภาพรวม งานผลิตและการก่อสร้างทุกอย่างเจริญรุ่งเรือง
ซ่งชิงหยวนอาการป่วยเริ่มหายดี ก็เริ่มหารือแผนการอันละเอียดในการเปิดเส้นทางการค้าสู่เปอร์เซียกับอาลีกาและบิดาของนาง ฮาซาน
วันนี้ ณ ห้องโถงรองของจวนเจ้าเมือง ซ่งชิงหยวนคลี่แผนที่ดินแดนตะวันตกที่หยาบกร้านออก นั่งประจันหน้ากับฮาซานที่พอจะเดินได้แล้ว ส่วนอาลีกานั่งเป็นล่ามอยู่ข้างๆ
ทั้งสามคนไตร่ตรองรายละเอียดเกี่ยวกับรายการสินค้า เส้นทาง และการหลีกเลี่ยงความเสี่ยงอย่างถี่ถ้วน
"อาจารย์ซ่ง" ฮาซานกล่าวผ่านคำแปลของบุตรสาว เสียงยังแผ่วเบา "เส้นทางโบราณสู่เปอร์เซีย ยาวนานและแสนอันตราย ต้องผ่านดินแดนของชนเผ่าใหญ่หลายเผ่า แม้กระทั่งต้องข้ามขอบทะเลทรายมรณะ สินค้าธรรมดากำไรน้อย เกรงว่ายากจะดึงดูดหัวหน้าเผ่าและโจรทะเลทรายตามเส้นทางได้ เว้นแต่...จะมีสิ่งของล้ำค่าหายากอย่างแท้จริง"
ซ่งชิงหยวนผงกศีรษะรับ: "ท่านฮาซานกล่าวถูกต้องยิ่ง สิ่งที่เมืองทหารของข้าสามารถจัดหาได้อย่างมั่นคง คือเหล็กกล้าคุณภาพดีเป็นหลัก ไม่ทราบว่าในเปอร์เซียและดินแดนตะวันตก สินค้าชนิดใดเป็นที่นิยมที่สุด?"
อาลีกาหรี่ตาสีมรกตลงเล็กน้อย ครุ่นคิดแล้วกล่าว: "ท่านพ่อ ข้าจำได้ว่าในสินค้าที่เรานำมาคราวนี้ เครื่องเทศและสมุนไพรจากอินเดียชุดนั้น เดิมทีเป็นที่โปรดปรานของชนชั้นสูงในเมืองหลวงมากที่สุด แต่น่าเสียดาย..." สีหน้านางหม่นลง "ล้วนถูกพวกโจรม้าและตีหรงที่น่ารังเกียจพวกนั้นชิงไปหมด"