เกาเหวินหยวนปรับสีหน้าให้สงบนิ่ง แล้วก้าวออกจากห้องพัก
ในใจเขาคิดคำนวณว่า เซี่ยอวิ๋นจิ่งจะลงมือในที่สุดหรือ? ก็ดี ติดตามพวกเขาไป บางทีอาจมีโอกาส เซี่ยอวิ๋นจิ่งมีผู้มีความสามารถมากมาย บางทีพวกเขาอาจมีวิธีเปิดสมบัติ? ใช่ รีบตามไปดู แล้วค่อยหาจังหวะลงมือ
เมื่อเขามาถึงห้องประชุมใหญ่ของเรือธง เซี่ยอวิ๋นจิ่ง เสิ่นเถาเถา และแม่ทัพคนสำคัญอีกหลายคนมาถึงแล้ว บนโต๊ะแผนที่ขนาดใหญ่ ปูแผนที่ทะเลโดยรอบ "อ่าวปะการังเลือด" ที่เพิ่งวาดเสร็จตามรายงานของเรือลาดตระเวน
"ท่านเกามาถึงแล้ว เชิญนั่ง" เซี่ยอวิ๋นจิ่งเอ่ยเสียงเรียบ พยักหน้าให้เกาเหวินหยวนนั่งลง แล้วชี้ไปที่แผนที่ "ตามการลาดตระเวนล่าสุด สภาพปากอ่าวปะการังเลือดซับซ้อนกว่าที่คาดไว้ โจรว่ะโกกาจับจลาจล ข้าคิดว่า พรุ่งนี้รุ่งสาง กองเรือจะออกเดินทาง ไปยังนอกอ่าวปะการังเลือดเพื่อหาจังหวะ ท่านเกามีความเห็นอย่างไร?"
เกาเหวินหยวนมองปากอ่าวที่ถูกทำเครื่องหมายสีแดงเข้มบนแผนที่ ในใจก็สะท้าน แต่สีหน้าไม่แสดงออก "ทุกอย่างแล้วแต่แม่ทัพเซี่ย ข้าเพียงหวังว่าจะได้พบสิ่งที่ราชสำนักต้องการโดยเร็ว"
หลังการประชุมสั้นๆ เกาเหวินหยวนกลับห้องพัก ยังคงครุ่นคิดหนัก
ส่วนกองเรือ ภายใต้คำสั่งของเซี่ยอวิ๋นจิ่ง ชักใบเรือขึ้น ปรับทิศทาง มุ่งหน้าไปยังทะเลอันตรายในตำนานนั้น
รุ่งเช้าของวันถัดมา กองเรือก็มาถึงน่านน้ำรอบนอกของอ่าวปะการังเลือด
คำสั่งถูกส่งต่อ เรือรบทุกลำทอดสมอในระยะปลอดภัยห่างจากปากอ่าวหลายลี้