เซี่ยอวิ๋นจิ่งและเสิ่นเถาเถาเกือบจะชูกล้องส่องทางไกลขึ้นพร้อมกัน กระบอกทองเหลืองแนบชิดเบ้าตา ผืนทะเลที่อยู่ไกลถูกดึงเข้ามาใกล้ในชั่วพริบตา
เพียงเห็นบนผืนทะเลสีน้ำเงินเข้ม จุดดำสามจุดกำลังขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเงาเรืออันดุร้ายสามลำอย่างชัดเจน
นั่นคือเรือใบพายของโจรสลัดวาโกะโดยแท้
ตัวเรือยาวเรียว กินน้ำลึกน้อย หัวเรือแหลมคมดั่งมีด สองข้างแต่ละข้างมีไม้พายยาวยื่นออกมาอย่างหนาแน่น ณ ขณะนี้ใบพายพลิกคว่ำตัดผ่านผิวน้ำด้วยความเร็วสูงยิ่งนัก ยิ่งอาศัยกระแสลมที่หลงเหลืออยู่ โบกใบเรือสามเหลี่ยมสกปรก พุ่งตรงเข้ามาดั่งไฮยีน่าที่ได้กลิ่นคาวเลือด
บนเสากระโดงของเรือลำกลาง ผืนธงอัปลักษณ์ผืนหนึ่งสะบัดพึ่บพั่บกลางสายลม บนพื้นดำ มีเส้นสีขาวซีดวาดเป็นหัวผีคำรามอย่างดุร้าย เขี้ยวยื่นออกนอกปาก เบ้าตาเป็นโพรง เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความชั่วร้าย
“โจรสลัด! เป็นเรือโจรสลัดวาโกะ!” ทหารเรือบนหอสังเกตการณ์ตะโกนยืนยันการคาดเดาอย่างสุดเสียง
โจรสลัดพวกนี้เห็นทีว่าจะมองกองเรือเมืองทหารที่เพิ่งผ่านพายุมาหมาด ๆ เป็นแกะอ้วนที่สามารถขยี้ได้ตามอำเภอใจ คิดฉวยจังหวะที่กำลังอิดโรยเข้ามาปล้นชิงสักเที่ยว
“มาพอดี!” เสิ่นเถาเถาที่ยืนอยู่ข้างเซี่ยอวิ๋นจิ่งเช็ดน้ำทะเลบนใบหน้าอย่างแรง
นางไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับกัน ในดวงตาอันใสกระจ่างกลับลุกโชนด้วยเจตนารบอันเจิดจ้า นั่นคือความแหลมคมที่จะโต้กลับอย่างเด็ดขาดเมื่อถูกท้าทาย “พอดีจะได้ลองของใหม่ของพวกเรากับพวกมัน ทดสอบผลงานที่โคลงเคลงอยู่กลางทะเลหลายวันนี้เสียที ทั้งทัพเตรียมรบ!”