ฟู่หยวนเจิงขมวดคิ้ว เขาไม่นึกเลยว่าร่างกายจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเพียงเพราะถูกผู้หญิงแตะต้อง
ความรู้สึกขยะแขยงที่ผุดขึ้นในใจพลันถาโถมมาอีกครั้ง
เขาหันไปมอง แต่ผู้หญิงยังคงหลับสนิทอย่างมีความสุข
เนินอกขาวผ่องครึ่งหนึ่งแนบชิดกับตัวเขา ภายใต้แสงจันทร์ยิ่งดูสะดุดตาเป็นพิเศษ
เขาหันหน้าหนีไปโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะกำมือแน่น
ทำไมเขาถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้ได้?
เมื่อนึกถึงภาพที่วนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหายไปตั้งแต่ก่อนเข้านอน เขาก็ผุดลุกขึ้นนั่งทันที
ฟู่หยวนเจิงยกขาของผู้หญิงออก แล้วดันเธอเข้าไปด้านในเบา ๆ
ลู่เหยารู้สึกไม่สบายตัว จึงพลิกกายนอนตะแคง หันบั้นท้ายใหญ่โตเข้าหาชายหนุ่ม
ฟู่หยวนเจิงกลืนน้ำลายเบา ๆ รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว
เขาคิดไม่ตกว่าทำไมถึงเกิดความรู้สึกกับลู่เหยา ผู้หญิงที่เคยทำร้ายเขาคนนี้ได้!
เขาลุกขึ้นทันที มองออกไปด้านนอก ทุกคนหลับกันหมดแล้ว
จากนั้นเขาก็เดินเปลือยท่อนบนไปที่บ่อน้ำ ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งถัง แล้วราดลงบนศีรษะรวดเดียว
น้ำในบ่อที่เย็นเฉียบไหลผ่านมัดกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งของเขา ทำให้ทั้งร่างรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาก
เขาสะบัดน้ำบนศีรษะ ก่อนเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าห้องปีกเหนือมีความเคลื่อนไหว
เฉินหมานเจินตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะอยากมาดูลูก ไม่นึกว่าจะได้ยินเสียงน้ำจากด้านนอก
พอเปิดประตูออกไปดูก็พบว่าลูกชายของตัวเองกำลังอาบน้ำอยู่
“ตกใจหมดเลย เหยาเหยาหลับแล้วหรือ?”
ฟู่หยวนเจิงพยักหน้า
เฉินหมานเจินสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของลูกชาย จึงอดคิดไม่ได้ว่า หรือเขายังขุ่นเคืองเรื่องที่ลูกสะใภ้เคยทำไว้ เลยยังงอนลูกสะใภ้อยู่?