ลู่เหยาคิดว่าสามีจะใช้เส้นสายของครอบครัวช่วยจัดการให้ แต่เธอมั่นใจในตัวเองเต็มที่
ลู่เหยาโบกมือ «ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันว่าการเข้าร่วมการทดสอบก็ดีเหมือนกัน แบบนี้ทุกคนจะได้ยอมรับอย่างหมดใจ»
ที่จริงแล้ว ฟู่หยวนเจิงพูดถึงซูเนี่ยนชิงต่างหาก
ไป๋เสี่ยวหยุนยกนิ้วโป้งให้ลู่เหยา «เหยาเหยา ฉันเชื่อในตัวเธอนะ การเต้นรำคลาสสิกยกให้ฉันจัดการเอง!»
มุมปากของกู้จิ่นเฉิงยกขึ้นเล็กน้อย «ถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจ ก็ถามฉันได้เลย!»
แต่ขณะที่กู้จิ่นเฉิงพูดเช่นนั้น แววตาของฟู่หยวนเจิงก็เย็นเยียบลงในพริบตา
สายตาของทั้งคู่ประสานกันกลางอากาศ ไม่มีใครยอมใคร!
ลู่เหยายิ้ม «ได้ค่ะ ฝากด้วยนะคะ!»
ในจังหวะนั้นเอง ซูเนี่ยนชิงกับกลุ่มคนสนิทที่คอยประจบเธอก็เดินเข้ามา
เมื่อจ้าวเยว่เห็นซูเนี่ยนชิง ก็รีบเดินเข้าไปทักทาย
«คุณซู มาแล้วหรือครับ เดี๋ยวผมไปตักข้าวให้!»
ซูเนี่ยนชิงพยักหน้า «อย่าลืมตักเผื่อเพื่อนฉันด้วยนะ!»
จ้าวเยว่ตอบ «ทราบแล้วครับ!»
จากนั้นจ้าวเยว่ก็รีบไปตักข้าว
«เนี่ยนเนี่ยน เธอเก่งขนาดนี้ คนตามจีบตั้งเยอะ แถมคุณจ้าวยังเป็นผู้บังคับกองพันด้วยนะ!»
«ใช่แล้ว พวกเธอไม่เห็นเหรอ พอคุณซูปรากฏตัว สายตาคนรอบข้างก็หันมามองกันหมด!»
«คุณซูต่างหากคือดอกไม้งามอันดับหนึ่งของคณะศิลปะกองทัพ ลู่เหยานั่นนับเป็นอะไรได้!»
……
ซูเนี่ยนชิงเพลิดเพลินกับการได้รับคำชื่นชมจากทุกคน แต่เมื่อเดินเข้าไปด้านใน เธอก็เห็นลู่เหยากำลังกินข้าวอยู่
ข้างกายลู่เหยายังมีฟู่หยวนเจิงนั่งอยู่ด้วย ตอนนี้เขากำลังคีบกับข้าวให้เธอ