ถูกภรรยาจูบหนึ่งที ฟู่หยวนเจิงก็ชะงักไปทันที
ฟู่หยวนเจิงยิ้มมุมปาก เดินออกจากบ้านไป
พี่เลี้ยงประตูเห็นผู้การกองพลฟู่ยิ้มกว้างจนแทบถึงโคนหู ก็อดยกมือกุมหน้าผากไม่ได้!
ลู่เหยาอยู่บ้านไม่มีอะไรทำ จึงเริ่มเก็บกวาดบ้าน
บ้านหลังนี้มีห้องอยู่หลายห้อง แต่มีเตียงแค่ในห้องปีกเหนือกับห้องปีกตะวันออกเท่านั้น
ลู่เหยาคิดว่า คงต้องซื้อเตียงใหญ่เพิ่มอีกสามตัว
ถึงตอนนั้นแม่กับพวกเด็ก ๆ ต้องใช้เตียงใหญ่สองตัว ส่วนพี่เลี้ยงก็ต้องมีเตียงคู่สักตัว
เกือบลืมไปเลย ยังมีหงจื่ออีกคน หงจื่อต้องมีห้องส่วนตัว แล้วก็ต้องมีเตียงอีกหนึ่งตัวด้วย
หลังจากลู่เหยาจัดของที่ซื้อมาเรียบร้อยแล้ว ก็พบว่ายังมีของอีกตั้งมากมายที่ต้องซื้อ
แต่ของชิ้นใหญ่แบบเตียง ต้องให้สามีไปซื้อเอง เธอขนกลับมาไม่ไหวหรอก
พอเก็บกวาดเสร็จ ลู่เหยาก็เหนื่อยจนแทบหมดแรง
เพราะวันนี้ประจำเดือนมา ร่างกายเลยอ่อนเพลียมาก
เธอนอนลงบนเตียงใหญ่ในห้องปีกตะวันออก ไม่นานก็หลับไป
แต่วันนี้ชุมชนครอบครัวทหารกลับคึกคักราวกับเกิดเรื่องใหญ่
หลังจากฟู่หยวนเจิงจงใจอธิบาย เรื่องที่ภรรยาของผู้การกองพลมาเยี่ยมที่เขตทหารก็แพร่ไปทั่วทั้งเขตทหารแล้ว
ไม่รู้ตัวเลยว่าล่วงเข้าช่วงเย็น ลู่เหยาถูกเสียงโทรศัพท์ดังปลุกให้ตื่น
ลู่เหยาลืมตาขึ้นมองออกไปข้างนอก เห็นว่าพระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว
เธอเดินไปรับโทรศัพท์ที่ห้องปีกเหนือ
“เหยาเหยา ฉันฝึกเสร็จแล้ว เดี๋ยวกลับไปรับคุณไปกินข้าวที่โรงอาหารนะ!”
ลู่เหยานึกถึงหม้อกับชามที่เก็บกวาดวันนี้ แล้วคิดว่าฟู่หยวนเจิงทำอาหารเป็น จะลองจุดเตาดูดีไหมนะ