ฟู่หยวนเจิงไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อน
เขาหันไปมองลู่เหยา คิ้วเข้มเผยแววรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย
“ขอโทษนะ ต่อไปช่วงก่อนกับหลังที่เธอมีประจำเดือน ฉันจะไม่แตะต้องเธอ”
หา?
แม้แต่ลู่เหยาเองก็ไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อน!
เมื่อนึกถึงเมื่อคืนที่ผู้ชายคนนี้ใช้เวลานานขนาดนั้น ใบหน้าของเธอก็แดงวาบขึ้นมาทันที
ลู่เหยาซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม กล้ามอกใต้เสื้อกล้ามของเขาให้ความรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษ
ฟู่หยวนเจิงอุ้มเธอกลับไปบนเตียง แล้วห่มผ้าให้
“เธอนอนต่ออีกหน่อยนะ ฉันจะไปซื้ออาหารเช้ามาให้”
ลู่เหยาพยักหน้า แล้วซุกตัวกลับลงบนเตียง ตอนนี้เธอไม่มีแรงเหลือสักนิด
เห็นเธอหลับตาลง ฟู่หยวนเจิงก็จูบหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนจะลุกออกจากห้องไป
คนในชุมชนครอบครัวทหารที่ต้องออกกำลังกายตอนเช้าตื่นกันหมดแล้ว
แต่วันนี้ทุกคนไม่ได้ไปฝึกเช้า กลับมารวมตัวกันอยู่แถวร้านขายของชำ พูดคุยเรื่องผู้การกองพลฟู่กับผู้หญิงที่เขาพากลับมาด้วย
ในจังหวะนั้นเอง ฟู่หยวนเจิงก็กลับมาอีกครั้ง
ทุกคนรีบหุบปากกันทันที
ในมือฟู่หยวนเจิงยังถือซาลาเปากับซุปไข่ที่ซื้อกลับมาจากโรงอาหาร
แม่ค้าจางเห็นฟู่หยวนเจิงเดินเข้ามา ก็รีบถามว่า “ผู้การกองพลฟู่จะซื้ออะไรคะ”
“น้ำตาลแดงอยู่ตรงไหน”
แม่ค้าตกใจจนมองฟู่หยวนเจิงอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้มีประจำเดือน ผู้การกองพลฟู่ไม่เพียงซื้อผ้าอนามัยให้เธอ ยังซื้ออาหารเช้ากับน้ำตาลแดงให้อีกด้วย!
สวรรค์ ผู้การกองพลฟู่ช่างเอาใจใส่จริง ๆ!
“ชั้นวางของทางขวามือ ช่องที่สองค่ะ!”
ฟู่หยวนเจิงเดินไปดูน้ำตาลแดง มีทั้งแบบแบ่งขายและแบบบรรจุแยก เขาเลือกซื้อแบบที่แพงที่สุด