ฟู่อิงหงตกตะลึงไปเลย เธอหันไปมองท้องโตมโหฬารของลู่เหยาบนเตียง โดยไม่สนใจความเจ็บที่แก้ม
เธอนึกว่าคนหลอกลวงคนนี้แค่อ้วนขึ้น ไม่คิดเลยว่าในท้องจะมีลูกถึงห้าคน
เมื่อครู่เฉินหมานเจินตบฟู่อิงหงเพราะร้อนใจ กลัวว่าถ้าสองคนทะเลาะกัน ลู่เหยาจะกระทบกระเทือนถึงลูกในท้อง
ในท้องลู่เหยามีลูกห้าคน ไม่ใช่คนเดียว ถ้ากระทบกระเทือนขึ้นมา เกรงว่าจะเป็นอันตราย
“พี่สะใภ้ของคุณตั้งครรภ์ลูกห้าคน เพิ่งตรวจพบที่โรงพยาบาลเมื่อวันก่อน ช่วงที่ผ่านมาเป็นความผิดของพวกเราเอง ไม่ได้พาพี่สะใภ้ไปฝากครรภ์เลย”
เฉินหมานเจินยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกผิด แม้ก่อนหน้านี้ลู่เหยาจะเอาแต่ใจและก่อเรื่องจนตระกูลฟู่ปั่นป่วนไปหมด
แต่ลูกในท้องของเธอไม่มีความผิด
พอจ้าวเหวยหงได้ยินเฉินหมานเจินพูดถึงเรื่องนี้ ก็โมโหขึ้นมา
ลูกสาวที่เธอทะนุถนอมที่สุด กลับได้รับการปฏิบัติแบบนี้ในตระกูลฟู่ เสียแรงที่เธอนึกว่าตระกูลฟู่เป็นครอบครัวทหาร จะดูแลลูกสาวของเธอเป็นอย่างดี
จ้าวเหวยหงพูดว่า “พวกคุณทำผิดต่อฉันกับลูกสาวชัด ๆ ลูกสาวฉันตั้งครรภ์ลูกห้าคน เพิ่งมาตรวจเจอตอนนี้ ช่วงที่ผ่านมาไม่มีอันตรายอะไร เป็นเพราะลูกสาวฉันดวงแข็งต่างหาก ถ้าลูกสาวฉันเป็นอะไรไป ฉันไม่ยอมจบกับพวกคุณแน่!”
เดิมทีฟู่อิงหงรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่พอได้ยินจ้าวเหวยหงพูดแบบนี้ก็แค่นเสียงเย็นชา
“นั่นก็เป็นเพราะเธอทำตัวเองทั้งนั้น เธอมีลูกได้ยังไงกัน? โดยเฉพาะคุณ ยายจอมหลอกลวง ครอบครัวคุณไม่มีใครดีสักคน!”
ลู่เหยาท้องโตจนขยับตัวไม่สะดวก แต่จ้าวเหวยหงเป็นหญิงชนบทที่ปากจัดและใจกล้าอยู่แล้ว เธอพุ่งเข้าไปผลักฟู่อิงหงทันที