ยามเสียนเฟยไปเข้าเฝ้าจวินเฉินอวี้ ก็เห็นกงกงลู่เดินเร็วรี่เข้ามา “ถวายบังคมเสียนเฟยเหนียงเหนียง”
เสียนเฟยพยักหน้า “ฮ่องเต้อยู่ที่ใด?”
สีหน้ากงกงลู่ดูแปลกไปเล็กน้อย ทว่าก็ยังยิ้มกล่าว “ทูลเหนียงเหนียง ฮ่องเต้กำลังทอดพระเนตรฎีกาอยู่ด้านใน เกรงว่าจะไม่มีเวลาพบพระองค์”
เสียนเฟยขมวดคิ้ว เรื่องแต่งตั้งหยวนเฟยเป็นพระสนมยังถูกเลื่อนออกไป ฮ่องเต้กลับไม่ทรงร้อนพระทัยหรือ?
นี่ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
เดิมทีเสียนเฟยคิดว่าฮ่องเต้กำลังทรงงานยุ่งจริง ๆ จึงไม่ได้กล่าวสิ่งใด ตั้งใจว่าจะมาอีกครั้งในยามบ่าย แต่ไม่คาดคิดว่าเพิ่งจะหันกาย ก็ได้ยินเสียงสตรีดังมาจากในตำหนัก
เสียนเฟยหยุดฝีเท้าทันที ตำหนักเก้าราชรถซึ่งเป็นตำหนักใหญ่ จะมีเสียงสตรีได้อย่างไร?!
ที่นี่เป็นสถานที่สำหรับเข้าเฝ้าขุนนางโดยเฉพาะ
แม้แต่หยวนเฟยก็เกรงว่าจะไม่มีสิทธิ์เข้ามาที่นี่
เสียนเฟยรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงกล่าวว่า “กงกงลู่ เปิ่นกงมีเรื่องสำคัญต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้ มิสู้กงกงเข้าไปกราบทูลให้เปิ่นกงสักคำ หากฮ่องเต้ไม่ทรงพบ เปิ่นกงค่อยกลับก็ได้”
เสียนเฟยกล่าวถึงเพียงนี้แล้ว กงกงลู่ย่อมไม่อาจปฏิเสธ “พ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นเหนียงเหนียงโปรดรอสักครู่ บ่าวจะเข้าไปกราบทูล”
เมื่อกงกงลู่เดินเข้าไป เสียนเฟยจึงค่อยเผยสีหน้าเย็นชา
สตรีที่เข้าไปในตำหนักเก้าราชรถได้เป็นใครกัน? ฮองเฮาหรือฉินกุ้ยเหรินนางจิ้งจอกผู้นั้น?
ขณะที่กำลังครุ่นคิด ก็เห็นกงกงลู่เดินเร็วรี่กลับออกมา “เหนียงเหนียง ฮ่องเต้รับสั่งให้พระองค์เข้าไปพ่ะย่ะค่ะ”
เสียนเฟยรับคำ “ขอบคุณกงกง”
เมื่อเดินเข้าไป ก็เห็นจวินเฉินอวี้ประทับนั่งข้างโต๊ะทรงพระอักษรด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พระองค์ยังหนุ่มแน่นและสง่างาม ทว่าเสียนเฟยกลับได้กลิ่นหอมอื่นนอกจากกำยานหลงเสียนในตำหนักแห่งนี้