กุ้ยเหรินฉุนย้ายเข้ามาแล้วก่อความวุ่นวายไม่น้อย ถึงขั้นรังแกคนของศาลามู่ตาน
ยังดีที่เวินอวิ๋นเหมียนเข้มงวดกับผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างยิ่ง แม้ในยามที่สถานการณ์อ่อนไหวเช่นนี้ ทุกคนก็รู้จักหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง
หลังย้ายมาได้ไม่กี่วัน กุ้ยเหรินฉุนก็ให้คนสร้างโรงเชิดหนังขึ้นใหม่ ทั้งยังเรียกเหล่าเฟยผินมาชมด้วยกันอยู่เนือง ๆ
หลายวันมานี้ เดิมทีหลังเลิกประชุมขุนนาง จวินเฉินอวี้ตั้งใจจะมาอยู่เป็นเพื่อนเวินอวิ๋นเหมียน ทว่าทุกครั้งกลับถูกกุ้ยเหรินฉุนฉวยโอกาสอ้างว่าครรภ์มังกรไม่สบาย แล้วชิงตัวไปกลางทาง
เรื่องนี้ทำให้คนของศาลามู่ตานต่างขุ่นเคือง มีเพียงเวินอวิ๋นเหมียนที่วางเฉย
ค่ำคืนนี้ กุ้ยเหรินฉุนได้รับจดหมายจากบิดาซึ่งอยู่นอกวัง ท่านอ๋องแห่งปานเอ่อร์ปู้ นางนั่งรออยู่เพียงลำพังข้างโต๊ะ
ได้ยินเสียงประตูห้องเปิด นางก็รีบหันไปมอง เมื่อเห็นซิงเยว่กลับมา กุ้ยเหรินฉุนก็ถามอย่างกระวนกระวายว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ได้มาแล้วหรือไม่”
ซิงเยว่พยักหน้า “นายหญิงน้อย นี่คือของที่คนของเรานำมาจากนอกวัง อีกทั้งท่านอ๋องยังให้คนจัดเตรียมปริมาณไว้เรียบร้อยแล้ว”
สีหน้ากุ้ยเหรินฉุนเคร่งขรึม แสงเทียนส่องให้ใบหน้าของนางสว่างวูบไหว นางรับขวดยามา “คราวนี้ข้าต้องทำให้เวินอวิ๋นเหมียนตายให้ได้!”
ซิงเยว่กังวลอยู่บ้าง แต่ก็ยังกล่าวว่า “นายหญิงน้อยยอมเสียสละถึงเพียงนี้ คราวนี้ต้องสำเร็จแน่ คนทางศาลามู่ตานคงคาดไม่ถึงเป็นแน่ว่าท่านจะทำเช่นนี้”