เมื่อได้ฟังคำกล่าวหาแต่ละประโยค เสียนเฟยก็ถึงกับตะลึงงัน
เรื่องเหล่านี้นางสืบจนรู้ความแล้วเช่นกัน แต่เดิมนางตั้งใจจะติดสินบนคนเหล่านี้ให้ใส่ร้ายพระสนมหยวนเฟย!
แล้วเหตุใดบัดนี้จึง...
เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้!
หรงเฟยนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม อดมองเวินอวิ๋นเหมียนด้วยสายตาชื่นชมขึ้นอีกหลายส่วนไม่ได้
ก่อนเวินอวิ๋นเหมียนจะเข้าวัง เสียนเฟยเองก็เป็นผู้วางแผนเก่งกาจ ปกติมักยุยงสนมซูอย่างเงียบเชียบ แล้วใช้เป็นเครื่องมือของตน
ทว่าบัดนี้เมื่อต้องเผชิญกับเวินอวิ๋นเหมียนผู้มีเล่ห์เหลี่ยมเหนือชั้นกว่า อีกทั้งยังมีคนข้างกายที่ทำงานได้ดีกว่า เสียนเฟยจึงดูหมดเรี่ยวแรงจะรับมือ
ที่สำคัญที่สุด แท้จริงแล้วยังคงเป็นความโปรดปรานของฮ่องเต้
คราก่อนหากพระสนมหยวนเฟยไม่พัวพันอยู่ด้วย เกรงว่าวันนั้นเสียนเฟยคงไม่มีโอกาสแก้ต่างแล้ว
ไม่ว่าครั้งนี้เสียนเฟยจะโค่นพระสนมหยวนเฟย หรือพระสนมหยวนเฟยจะโค่นเสียนเฟย สำหรับหรงเฟยแล้วก็เป็นเพียงการเสียคู่แข่งไปคนหนึ่ง ไม่ได้สะเทือนใจแต่อย่างใด
เสียนเฟยคุกเข่าอยู่บนพื้น “ฮ่องเต้ คนเหล่านี้หม่อมฉันไม่รู้จักเลย แล้วจะไปติดสินบนพวกเขาได้อย่างไร”
“ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนตายเสี่ยวชวนจื่อก็เขียนหนังสือรับสารภาพไว้แล้วว่า พระสนมหยวนเฟยสั่งให้เขาทำเปลพิษ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหม่อมฉันเพคะ”
เวินอวิ๋นเหมียนเอ่ยอย่างสงบนิ่ง แม้ร่างกายอ่อนแอ ทว่าก็ไม่อาจลดทอนบารมีของนางได้ “ขอกราบทูลฮ่องเต้ หม่อมฉันให้คนตรวจสอบจนกระจ่างแล้ว หลังเสี่ยวชวนจื่อฆ่าตัวตายเพราะความผิด หม่อมฉันก็สืบสาวไปจนพบครอบครัวของเขานอกวัง และพบว่าบิดามารดาของเขาหายตัวไปแล้ว”