หมอเทวดามองฮองเฮา แล้วมองเวินอวิ๋นเหมียน ก่อนจะกราบทูลฮ่องเต้กับไทเฮาว่า “ทูลฮ่องเต้ ไทเฮาเหนียงเหนียง ในครรภ์ของฮองเฮาเหนียงเหนียงดูคล้ายจะเป็นองค์ชาย ส่วนในครรภ์ของพระสนมหยวนเฟยดูคล้ายจะเป็น...องค์หญิง”
สิ้นคำ สีพระพักตร์ของจวินเฉินอวี้พลันเย็นเยียบลง “เจ้าว่าอย่างไรนะ?”
หัวใจฮองเฮาเต้นระรัว ดวงตาพลันชุ่มชื้นด้วยความยินดีจนนางกำผ้าเช็ดหน้าแน่น ดีเหลือเกิน ดีเหลือเกิน! บุตรในครรภ์ของนางเป็นองค์ชาย!
บุตรของนางไม่เพียงเป็นบุตรชายโดยชอบธรรม ยังเป็นดาวนำโชคอีกด้วย!
เวินอวิ๋นเหมียนเงยหน้าขึ้น มองฮ่องเต้ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์สูง
จวินเฉินอวี้ขมวดพระขนงแน่น “เจ้ามั่นใจหรือว่าในครรภ์ของพระสนมหยวนเฟยเป็นองค์หญิง?”
หมอเทวดาก้มกาย “หม่อมฉันมิกล้ากล่าวส่งเดช ในครรภ์ของเหนียงเหนียงดูคล้ายจะเป็นองค์หญิงจริง ๆ พระครรภ์ค่อนข้างกลมมน อีกทั้งชีพจรก็ชวนให้คิดว่าเป็นองค์หญิงยิ่งกว่าเพคะ”
สีหน้าของไทเฮาแปรเปลี่ยนเล็กน้อย กล่าวตามตรง นางมองออกว่าฮ่องเต้คาดหวังกับพระสนมหยวนเฟยเพียงใด แม้แต่ในใจนางเองก็เอนเอียงให้พระสนมหยวนเฟยให้กำเนิดดาวนำโชคเช่นเดียวกับฮ่องเต้ ทว่ากลับ...
ช่างเถิด บุตรชายโดยชอบธรรมย่อมดีกว่า
ฮองเฮามองจวินเฉินอวี้ด้วยความยินดี ทว่ายามนี้นางยังต้องแสร้งทำเป็นมีคุณธรรม จึงจงใจขมวดคิ้วถามราชครู “ราชครู หากในครรภ์ของพระสนมหยวนเฟยเป็นองค์หญิง ไม่เพียงจะไม่เป็นผลดีต่อการเสด็จนำทัพของฮ่องเต้ ยังจะนำความไม่เป็นมงคลมาสู่ราษฎรอีกด้วย เช่นนี้ควรทำอย่างไรดี? ถึงอย่างไรพระสนมหยวนเฟยก็ไร้ความผิด”
ทุกคนได้ฟังแล้วต่างเห็นว่าฮองเฮาเหนียงเหนียงใจกว้างยิ่งนัก ทั้งที่กำลังตั้งครรภ์ดาวนำโชค แต่กลับไม่เอาแต่ชื่นชมยินดี ซ้ำยังปลอบพระสนมหยวนเฟย สมแล้วที่เป็นผู้คู่ควรแก่ตำแหน่งมารดาแห่งแผ่นดิน