สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวและความแข็งตึงในฝ่ามือ เวินอวิ๋นเหมียนก้มแพขนตาลง ทว่ามันกลับสั่นไหวเล็กน้อย ความเขินอายทำให้ใบหูและลำคอของนางราวกับแต้มสีแดงระเรื่อดุจแสงอรุณ งดงามเย้ายวน
เหตุใดเขาจึง...
มีพรสวรรค์เหนือผู้อื่นถึงเพียงนี้...
ลมหายใจของเวินอวิ๋นเหมียนปั่นป่วน ฉินเจาเหลือบมองติ่งหูของนาง ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ความปรารถนาในดวงตาเดือดพล่านดั่งสายน้ำเดือดพลุ่งพล่านอยู่ในใจ
เขาวางคางลงบนกระหม่อมของนาง แล้วจุมพิตเรือนผมดำขลับที่หอมกรุ่นของนางเบา ๆ
แรงปรารถนาในดวงตาของฉินเจาแผ่ระลอกคลื่นดุจสายน้ำอุ่น วงแล้ววงเล่า ทั้งยังคลอเคล้าด้วยความปรารถนาอันร้อนผ่าว อ่อนหวานจนหัวใจคนสั่นไหว
มือที่เส้นเอ็นปูดโปนของเขากุมเอวบางของนางไว้ บีบเบา ๆ ก่อนดึงนางเข้ามาในอ้อมกอด
แววตาของเวินอวิ๋นเหมียนไหววูบเล็กน้อย ท่ามกลางตำหนักที่มืดสลัว สายตาของทั้งคู่ราวกับเกี่ยวกระหวัดเข้าด้วยกัน
เขาโน้มกายขึ้น ประคองคางขาวผ่องเรียวเล็กของเวินอวิ๋นเหมียน แล้วจุมพิตลงไป
มือของเวินอวิ๋นเหมียนยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด ข้อมือของเวินอวิ๋นเหมียนก็ปวดเมื่อย ฉินเจากดนางไว้พลางจุมพิตอย่างเร่าร้อนยิ่งขึ้น
นางสัมผัสได้ว่าเขาอยากลูบไล้นาง ทว่าเขากลับอดกลั้นไว้ เพียงจุมพิตนางอย่างลึกซึ้ง
กระทั่งหัวไหล่กว้างของเขาแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อย จุมพิตจึงค่อยหยุดลง
ฉินเจาจุมพิตดวงตาและหว่างคิ้วที่ชุ่มชื้นของนาง สีแดงฉานในดวงตาเย็นชาค่อย ๆ จางลง
ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉินเจาหอบหายใจ แล้วจุมพิตนางอย่างทะนุถนอม ก่อนพานางไปล้างมือ
หลังอาบน้ำเสร็จ เขาก้าวออกมา กล้ามเนื้อกระชับที่งดงามและแข็งแรงปรากฏต่อหน้านาง รูปร่างของเขาดีเกินไป ทั้งเปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนสมชายชาตรีและความสำรวมเย็นชา