หัวใจของเวินอวิ๋นเหมียนราวกับถูกบางสิ่งกระแทกอย่างแรง ความจริงใจอันลึกซึ้งนั้นทำให้หัวใจนางเจ็บแปลบ
ชั่วขณะนี้ นางพลันเข้าใจขึ้นมา ทุกสิ่งล้วนเป็นแผนการ!
เขาเองก็ยอมก้าวเข้าสู่แผนนี้ด้วยตนเอง เพื่อแลกความชอบอันยิ่งใหญ่ให้นาง!
มิน่าเล่า คืนนั้นเขาจึงเข้าวัง มิน่าเล่าวันนี้เขาจึงมีท่าทีผิดปกติเช่นนี้
ที่แท้เขาปูเส้นทางสายนี้ไว้ให้นางแต่เนิ่นๆ แล้ว
เวินอวิ๋นเหมียนแทบจะพุ่งเข้าไปคว้าร่างที่ล้มลงของเขาโดยไม่รู้ตัว ทว่ามือเรียวยาวข้อนิ้วเด่นชัดคู่หนึ่งกลับรั้งนางไว้จากด้านหลัง ก่อนจะดึงนางเข้าสู่อ้อมกอดแข็งแกร่ง!
“ปล่อยข้า!” เวินอวิ๋นเหมียนจ้องจวินเฉินอวี้ด้วยดวงตาแดงก่ำเป็นครั้งแรก
ทว่ามือของจวินเฉินอวี้ดุจกรงเหล็ก พันธนาการนางไว้แน่นไม่ยอมปล่อย!
จวินเฉินอวี้เอ่ยเสียงเย็นเยียบ “ปล่อยเจ้า? ชาตินี้เจิ้นไม่มีวันปล่อยเจ้า!”
พระสนมของฮ่องเต้ผู้มีความชอบในการสังหารขุนนางกบฏ…
ถ้อยคำเพียงประโยคเดียวนี้ทิ่มแทงหัวใจเวินอวิ๋นเหมียน ทั้งยังทำลายหัวใจที่แข็งกระด้างมาสองชาติของนางให้พังทลาย
เหตุใดจนถึงวาระสุดท้าย เขายังวางแผนเพื่อนาง
ความรักของเขา…มอบให้นางโดยไม่เหลือสิ่งใดปิดบังเช่นนี้หรือ…
เมื่อเห็นทหารเหล่านั้นกรูกันเข้าไปอย่างรวดเร็ว ล้อมฉินเจาไว้ ร่างของเขาก็เลือนหายไปจากสายตานาง
เวินอวิ๋นเหมียนสะอื้นพลางดิ้นรน ทว่าชื่อฉินเจากลับติดค้างอยู่ในลำคอ นางเป็นกุ้ยเฟย มีบุตรแล้ว นางทำสิ่งใดไม่ได้ทั้งนั้น!