หนีอวี้เหิงรีบพยักหน้า “สิ่งที่ข้าเชี่ยวชาญที่สุดก็คือการถอนพิษ!”
เมื่อเห็นเยว่หานอินยังคงคลางแคลงใจ หนีอวี้เหิงจึงเสริมว่า “หากข้ามีเจตนาแอบแฝง ท่านฟันข้าด้วยดาบเดียวก็ได้”
คำพูดนี้ทำให้เยว่หานอินวางใจ นางรีบเอ่ยขึ้นว่า “เช่นนั้นก็รีบตามข้าเข้ามา หากเจ้ารักษาเขาหาย ข้าจะให้รางวัลเจ้าอย่างงาม”
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่ก่อนเยว่หานอินจะเดินเข้าไป นางก็ยังสั่งรองแม่ทัพหญิงว่า “เจ้าไปสืบดูว่าชายผู้นี้เป็นใคร”
รองแม่ทัพหญิงรีบพยักหน้า จากนั้นเยว่หานอินจึงเดินเข้าไปพร้อมกับหนีอวี้เหิง
หนีอวี้เหิงมีวิชาแพทย์สูงส่ง อีกทั้งยังเชี่ยวชาญการถอนพิษที่สุด เมื่อเห็นบาดแผลของฉินเจา เขาก็วินิจฉัยได้อย่างรวดเร็วว่าฉินเจาถูกพิษชนิดใด
โชคดีที่ก่อนหน้านี้ซื่อจื่อสกุลเซี่ยกำชับเขาไว้แล้ว สิ่งของที่นำมาจึงครบครัน
หลังจากวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง หนีอวี้เหิงก็เริ่มเตรียมปรุงยาแก้พิษ
“องค์หญิง โปรดให้คนจัดกระโจมสะอาด ๆ ให้ข้าสักหลัง ข้าต้องปรุงยาแก้พิษตามลำพัง”
การลงมือเป็นขั้นเป็นตอนเช่นนี้ทำให้หมอทหารที่อยู่ข้าง ๆ ตะลึงงัน เขาไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มผู้นี้จะถอนพิษที่ตนจนปัญญาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
เยว่หานอินยินดีเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ยังกังวลอยู่บ้าง “เจ้ารักษาฉินเจาให้หายได้จริงหรือ? เจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับเขา เหตุใดจึงมีน้ำใจมาช่วยถอนพิษให้เขา?”
“มีคนสั่งให้ข้ามาทำธุระให้ ก็แค่นั้น” หนีอวี้เหิงอธิบายอย่างกระชับ เขาลอบหนีออกมาจากเมืองหลวง หากเปิดเผยชื่อแซ่ของตน ฮ่องเต้รู้เข้าภายหลัง ศีรษะของเขาคงไม่มีทางอยู่บนบ่าได้อีก
อีกทั้งเขาก็มาตามคำสั่งของเหนียงเหนียงกับซื่อจื่อสกุลเซี่ยจริง ๆ เดินทางมาไกลนับพันลี้ กล่าวเช่นนี้ก็ไม่ผิด