รุ่งเช้าวันถัดมา ภายในวังก็เริ่มวุ่นวายขึ้น
บรรดาพระสนมจากตำหนักต่าง ๆ ต่างทยอยเตรียมตัวสำหรับออกเดินทางไปตำหนักพักผ่อนจาวเหอในช่วงบ่าย
ยามเช้าเหล่าพระสนมย่อมต้องไปถวายพระพรฮองเฮาตามธรรมเนียม
ทั่วตำหนักเฟิ่งอี๋อบอวลไปด้วยเสียงประจบสอพลอ
“หากถามข้า ก็ต้องบอกว่าฮองเฮาเหนียงเหนียงทรงมีความสำคัญในพระทัยฮ่องเต้ยิ่งนัก เพียงเหนียงเหนียงตรัสคำเดียว พวกเราก็ได้ไปตำหนักพักผ่อนจาวเหอก่อนกำหนดแล้ว หากเป็นผู้อื่น ไหนเลยจะมีวาสนาเช่นนี้” ฮุ่ยฉางจ้ายยิ้มพลางมองฮองเฮา
ฮุ่ยผินกล่าวอย่างยินดีว่า “ฮองเฮาเหนียงเหนียงทรงมีองค์ชายอยู่ในครรภ์ ฮ่องเต้ย่อมทรงคำนึงถึงเหนียงเหนียงในทุกเรื่องอยู่แล้ว”
“ฮองเฮาเหนียงเหนียงทรงมีวาสนาอันล้ำลึกแต่เดิมอยู่แล้ว การเสด็จไปตำหนักพักผ่อนเพื่อบำรุงครรภ์ ทั้งอากาศยังเย็นสบาย ย่อมทรงพักครรภ์ได้อย่างสบายพระทัย” สนมเจียเองก็เอ่ยขึ้นอย่างหาได้ยาก
ชั่วขณะนั้น บรรยากาศทั่วตำหนักเฟิ่งอี๋ช่างชื่นมื่นยิ่งนัก
มุมปากฮองเฮาประดับรอยยิ้มจาง ๆ
บัดนี้จึงเป็นสิ่งที่พระชายาเอกอย่างนางควรได้รับ
หากเป็นครอบครัวสามัญ การกระทำของสนมซูเมื่อก่อนย่อมเป็นการกลับหัวกลับหาง ฝ่าฝืนธรรมเนียมอย่างสิ้นเชิง
ยามนี้นางต่างหากที่เป็นฮองเฮาผู้สมฐานะ ครองอำนาจดูแลทั้งหกตำหนัก และเป็นแบบอย่างแก่สตรีทั่วหล้า
“น้องหญิงทั้งหลาย บ่ายวันนี้เราจะออกเดินทางไปตำหนักพักผ่อน จัดเตรียมสัมภาระเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”
เหล่าพระสนมต่างยิ้มพลางพยักหน้า
“จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วเพคะ”
ผู้ที่จะเดินทางไปคราวนี้มีฮุ่ยผิน ฮุ่ยฉางจ้าย เซียวเจียวเจียว สนมเจีย และคนอื่น ๆ กล่าวได้ว่าผู้ที่ไม่เป็นภัยต่อฮองเฮาล้วนได้ไปกันทั้งสิ้น
แน่นอนว่าในวังยังมีพระสนมที่ไม่ได้รับความโปรดปรานอีกหลายคนต้องอยู่ต่อ ในบรรดาสนมห้าตำแหน่ง สนมจิ่งอยู่ที่ตำหนักพักผ่อนคอยปรนนิบัติไทเฮามาโดยตลอด อีกทั้งยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของฮ่องเต้ ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งสนมที่เหลือล้วนอยู่ในวัง